17 Ağustos Şiiri - Yücel Özkü

17 AĞUSTOS
Ay sustu, yıldızlar kaldı gökte,
Taşların içinde bir uğultu.
Marmara ürperdi gecenin koynunda,
Şehrin üstüne çöktü sessizlik.

Evler sustu, sokaklar ıssız kaldı,
Karanlıktan yükseldi bir ana sesi.
Taşların altında ince bir nefes,
Yarım kaldı dudaklarda nice isim.

Deniz kıyısında bekledi sabahı,
Usulca vurdu dalgalar kıyıya.
Taşların arasından uzandı bir el,
Bir el aradı kaybolan eli.

Gün ağarmadan kül rengi gökte,
Yıkık evlerden havalandı bir kuş.
Yıkıntılar içinde doğdu sabah,
Uzaklarda kaldı bir çocuk gülüşü.

On yedi Ağustos, susmadı yıllar,
Marmara’nın koynunda kaldı bir sızı.
Toprak sustu, deniz sustu o gece,
Bir ömür kaldı yarım hatıralarda.

YÜCEL ÖZKÜ
17 Ağustos 2000