Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ADSIZ KALDIM
Seni ömrüme yazdım,
Kendimi sildim.
Seni kalbime aldım,
Sensiz kaldım.

AĞAR HER GECE
İnsan sevdiğini özleyince
Sesi düşer, geceye ağar
Bir adını bırakır karanlığa
Mehtap bile tutmaz ahımı

AĞIT
Düştüm sevdanın ateşli közüne
Gece ağlar, yıldız bakmaz yüzüme
Sesim gitti dağ başında kar oldu
Adın kaldı içimde bir sızıya

AĞITLARIM BİLE SUSKUN
Bakmayın etrafım kalabalık
Şimdi yanlızlığımın tam ortasında duruyorum
Gecenin derinliği üzerime çöküyor

Her yıldız sensiz bir hatıra

AĞUSTOS AKŞAMI
Desem ki Ağustos’un saklı gülüşüsün,
Akşamın altın ışığı süzülür yüzüne.
Rüzgâr adını fısıldar gül yapraklarında,
Saklı bir sevda büyür içimde.

AĞUSTOSTAN KALAN
İçimde bir ağustos,
Güneşten kalma bir yara.
Eylül inerken akşama,
Adın düşer sokaklara.

AĞUSTOS’UN BAĞRINDA
Ağustos, sessizce kapımı çalıyor,
Takvim susuyor; zaman ağır akıyor.
Harman kokusu siniyor rüzgâra,
Adın içimde çiçek açıyor.

AĞUSTOSUN TADI
Ağustos akşamı solgun,
Güneş eski yerinde değil;
Yazın sesi kısılmış sanki,
Ben de dünkü ben değilim.

AH BEDBAHT YÂR
Ah bedbaht yâr,
söz düğümlendi dilimde,
geceye karıştı adın sessizce.

Ne göze alabildim,

AH ESKİ ZAMANLAR
Öyle ucuz ettiler ki her şeyi,
Sözü, sevgiyi, saygıyı…
Pazara düşmüş gibi insanlık,
Her gönül kendi fiyatını taşıyor sanki.