Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ADINDAN ÖNCE
Gelişin düşüyor aklımın kıyısına,
İçimde bir merak büyüyor günden güne.
Ne zaman çıkarsın karşıma, bilmiyorum;
Kalbim bir kuş gibi çırpınıyor içimde.

ADIN DEĞİNCE
Ben sevdayı bilmem,
Tarifi bende yarım kalır.
Seni bilirim;
Adın değince,
Yüreğimde usulca

ADINI BİLMEDİĞİM ÇİÇEK
Önce bir gölge bırakıyorsun,
Camlara sinen akşam gibi.
Sonra usul usul çoğalıyorsun,
Adı unutulmuş bir mevsim gibi.

ADINI KOYAMADIĞIM HİCRAN
Adını koyamadığım bir yaranın yasını tutarım,
Ne sîne-i dilde toprağa gömebilirim,
Ne de zamanın merhemiyle unutabilirim.

Gönül bağımda vakitsiz bir hazan eser;

ADINI KOYAMADIĞIM HÜZÜN
Bir akşam çöker omuzlarıma,
Adını koyamadığım hüzün.
Sessizlik büyür avuçlarımda;
Gece uzar, solar gündüzüm.

ADININ GÖLGESİ
Adın dudaklarıma değse nefesim daralır,
Sanki her harfi içimde bir yangın başlatır,
Söylemeye korkarım bazen
Sessizliğimde daha çok sana benzerim.

ADININ İZİ
Rüzgâr geçer, adın kalır
Sessizliğin kıyısında.
Zaman, sessiz bir nehir gibi akar;
Yüzün büyür yüreğimde.

ADININ İZİ
Eylül, akşamın yüzüne düşerken,
Yapraklar dalında sararır.
Adın, içimde dinmeyen yankı,
Özlemin göğsümde ağırlaşır.

ADININ KALDIĞI YER
Akşamın ucunda düştün aklıma,
Bir ses mi çağırdı seni, bilmem.
Gün boyu dağıldım hayatın içine,
Gülüşlerim vardı, sana değmeyen.

ADININ KIVILCIMI
Gözlerin değince gecenin camına,
Ay susar, gölgem düşer yanıma.
Bir kıvılcım saklar avuçlarım,
Adın düşer kalbimin yangınına.