Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

AĞUSTOS’UN BAĞRINDA
Ağustos, sessizce kapımı çalıyor,
Takvim susuyor; zaman ağır akıyor.
Harman kokusu siniyor rüzgâra,
Adın içimde çiçek açıyor.

AH ESKİ ZAMANLAR
Öyle ucuz ettiler ki her şeyi,
Sözü, sevgiyi, saygıyı…
Pazara düşmüş gibi insanlık,
Her gönül kendi fiyatını taşıyor sanki.

ÂHİR ZAMAN ALÂMETLERİ
Öyle birgün gelecek ki
Faiz yemeyen kalmayacak
Yemese bile tozu bulaşacak
Dünyalık işlerine kendini feda edecek

AH KARABAĞ
Yarım asır önceydi
Dizildi Karabağ'dan Hocalı'ya kara bulutlar
Bize karşı bir olmuşlardı
Dört bir taraftan zalimler

AH KARABAĞ (EPİK DESTAN)
Ah Karabağ…
Yarım asır önce göğün rengi kara yazıldı üstüne,
Dağların omzuna çöktü ağır bir karanlık,
Hocalı’dan Karabağ’a uzanan bir çığlık
Zincir gibi sardı toprağın kaderini.

AH TAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım,
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.
Kalbim avucunda, göl gibi duru;
Ne gizim kaldı bende, ne saklı yanım.
Bir sana tutkunum, bir göle düşmanım.

AHTAMARA
Gölle tuz gibi karıştı aklım
Aklım gölde kaldı, ben kıyıda
Bir sana yandım, bir göle küstüm
Yar adın düştü, gönlüm dağıldı

AHU ZAR
Sabrım yoldaş oldu yalnızlığıma
Gece çöktü içimin karanlığına
Soluksuz bekledim geçen yıllarca
Hasret düştü kalbin tam ortağına

AH YÜREK KÖZ OLDİ
Vay yârim...
Hasret düştü bağrıma, yürek köz oldi,
Sıla kaldı dağ ardı, yolum kör oldi.
Aşk diye çağırdım, sesim kırıldı,
Dağ aldı ahımı, geri vermedi.

AKDAMAR’A YALVARIŞ
Van’ın hatrına, Akdamar aşkına,
Allah’ın aşkına bari sen yakma.
Zaten yüreğimde kor olmuş ayrılık,
Bir de gözlerinle içimi dağlama.