Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SONBAHARA YETTİNME
Yazıyorum diye
Bununla yetindiğimi sanma...
Her kelime içimde kanar
Asıl suskunluğun içimde yanar

SONBAHAR HÜZNÜ
İçimde bir sonbahar esiyor
Dallarında düşen hüzünler
Bir yanım sessizlik
Bir de senden kalan sızılar

SONBAHAR UĞULTUSU
Sonbahar yağmurudur üstümüze yağan
Gece gündüz demeden
Şehrin uğultusuyla birlikte
Ve kupkuru caddelere
Yağıyor üstümüze inceden

SON BAKIŞLARIN
Hani, giderken böyle susmayacaktın,
Yüzünü geceler kadar asmayacaktın.
Bir veda busesi bırakıp alnıma,
İçime böylesi bir sızı salmayacaktın.

SON UFUKTA SEVDA
İçimde yıkılan bütün yollar bir ufka varır artık,
Kalbimizin en sessiz yerinde senle ben varız sevgilim,
Ne geriye dönen bir ses var,
Ne de beni benden alan eski yalnızlık.

SON YOLCU
Ben bu aralar araftayım
Birine sığamıyorum, diğerine de gidemiyorum
Donup kalmışım öylece sınırda
Gözümlerim ufukta umut arar

SÖYLE
Söyle,
Düşmeden yaşlar gözüme
Değmeden sızısı yüreğime
Sen neredesin yürek sızım
Ben nerdeyim, söyle

SÖYLE
Düşmeden yaş gözüme,
Değmeden sızı yüreğime
Söyle…
Sen nerdesin, ben nerdeyim?

SÖZ
Siyah zülüfler gölge salmış geceme,
Bir düğüm olmuş gönül, çözülmez.
Hasret bir ırmak gibi akar içimde,
Ne durulur, ne çekilir susmaz.

SÖZÜN BİTTİĞİ GÖZLER
Gözlerin güneş gibi doğar içime,
Kirpiklerin sabahın ışığını örer,
Toplasam dünyadaki tüm kır çiçeklerini,
Belki siluetini çizerdim bakışına, yetmez.