Ağustostan Kalan Şiiri - Yücel Özkü

AĞUSTOSTAN KALAN
İçimde bir ağustos,
Güneşten kalma bir yara.
Eylül inerken akşama,
Adın düşer sokaklara.

Bir şehir geçer içimden,
Pencerelerde sarı ışık.
Yıllar eski bir mektup gibi
Katlanır avuçlarımda.

Yağmurun ilk kokusunda
Çocukluğum geri gelir.
Saçlarıma ak düşerken,
Bir yaz daha eksilir.

Ne ağustos biter bende,
Ne eylül diner içimde.
Bir mevsim geçer ömrümden,
Kokusu kalır tenimde.

Hangi yağmur yağsa şimdi,
Eski bir akşam uyanır.
Bir yerinde gecenin,
Adın düşer uykularıma.

YÜCEL ÖZKÜ
28 Ağustos 2026/22:52