Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

ANLAYAMADI
Gökyüzü duydu insanın sessiz çığlığını,
İnsan duymadı insanın feryadını.

Kuşlar bildi omuz omuza uçmayı,
İnsan öğrenemedi insanı tutmayı.

ANMAK
Bir yaz akşamı andım seni
Çiçekler kadar masum bir o kadar güzel
Gönlüme hüzün düştü âdeta
Kalbime yeniden düştün

ANNE
Kaç yaşına varırsa varsın insan,
Bir “anne” deyince çocuk olur yine.
Varsa başını koyar dizine,
Yoksa akşam çöker evin içine.

ANNE KAPISI
Ne kadar uzaklara savrulsan da,
Bir kapı vardır, ışığı sönmez.
Adın her gece eşiğe siner,
Annenin kapısı hiç kapanmaz.

ANNE KOKAN BAHARLAR
Anneler Günü gelir, güller uyanır daldan,
Bir anne gülüşü düşer en karanlık akşamdan,
Emek kokar elleri, sabır akar sesinden,
Merhamet büyür onun sessiz bakışlarından.

ANNELER GÜNÜ 1
Mayıs ayı açar çiçek çiçek sevdayı,
Güneş ısıtır bir anne gibi dünyayı,
Sevgiyle kurulur her yeni sabah,
Hayat olur annelerin şefkatli bakışı.

ANNELER GÜNÜ
Hikâyelerin en ince yerinde bir anne adı var.
Söze sığmaz, kalbin en derin yerine yazılır.
Ne söylesem eksik, ne yazsam yarım kalır.
Çünkü anne, insanın içindeki en büyük anlamdır.

ANNELER GÜNÜ'NE
Bir anne geçer ömrün en derin yerinden,
Sessiz dualar düşer titreyen ellerinden.
Kendi hüznünü saklar bir ince çiçek,
Evladına ömür olur sevgisi, emek.

ANNEM
Hikâyemin adısın sen annem
Sığdıramam seni dizelere
Hangisini dile getireyim ki annem
Bilirim, yaşam vesilemsin

ANNEMİN GÖZLERİNDE KALDIM
Hüzün kapladı beni annem,
Ayna derin bir iz geçmişimden.
Ben büyüdüm sanırken yıllar içinde,
Bir çocuk eksik kaldı gülüşümden.