Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDE KALAN GÜNLER
Ne garip bir dünya bu,
Yüreğimde eskimiş zamanların sızısı var.
Her sabah biraz daha eksik uyanıyorum,
Geceler ise suskun bir yara gibi ağır.

İÇİMDE KALAN HAYAT
Kalbimde bir hayat var,
Yaşamak isteyip hiç dokunamadığım.
Sanki kapısı açılmamış bir sabah gibi,
İçimde bekleyen bir ömür.

İÇİMDE KALAN MEVSİM
Bir mevsim saklıdır içimde hâlâ,
Gün batımı gibi ince ve mahzun,
Rüzgârın taşıdığı eski bir şarkı,
Yüreğimde dolaşır uzun uzun.

İÇİMDE KALAN SES
Akşam iner, sesin kalır içimde,
Penceremde günün ışığı söner.
Bir kuş geçer sessizce göğümden,
Uzaklarda özlemin sesi büyür.

İÇİMDE KALAN SES
Yüreğime düşen sesin,
Geceyi usulca deler.
Adını her fısıldayışım,
İçimde bir ışık eker.

İÇİMDE KALAN SES
Bir ömür geçti, adın kaldı,
Rüzgâr sindi her nefese.
Giden sendin, izin kaldı,
Sessizliğin en derin yerinde.

İÇİMDE KALAN SESSİZLİK
Bir gece,
adını fısıldayan rüzgârlar düştü içime,
üşüyen bir kalbin son sıcaklığı gibi.

Sen vardın, biliyorum…

İÇİMDE KALAN SESSİZ YANGIN
Sana baktıkça büyüyen bir korku var içimde,
İçimden bir korku geçip duruyor…
Adını her andığımda sessizce,
Kalbim kendine darılıyor…

İÇİMDE KALAN TEK SES
İçimde bir ben eksik dolaşır,
Bir de sessizliğimi duyan bir yürek,
Kalabalıkların içinde kaybolurken
Elimden tutan bir gerçek.

İÇİMDE KALAN YANKI
İçimde derinleşiyor suskun bir karanlık,
umudum düşer avuçlarımdan tane tane.
Bir şehir içimde ışıklarını söndürüyor,
ben kendime bile uzak kalıyorum bazen.