Sökük Şiiri - Yücel Özkü

SÖKÜK
Kusur bazen sessiz bir söküktür,
Göreni de olur, öreni de…
Her yara bir iz taşır,
Kalbin en derin köşesinde saklı.

Bazen gizlenir, bazen parlar,
Sessiz bir çığlık gibi dokunur insana.
İnsan kendi söküklerini örer,
Ama rüzgâr açığa çıkarır bazen.

Ve hatalar fısıldar geçmişin gölgelerinde,
Her sökük bir hikâye anlatır,
Örülmüş ya da açılmış,
Hepsi insanın izidir, kalpte birer iz bırakır.

Yücel ÖZKÜ
06 Nisan 2026/00:41