İçimde Kalan Eylül Şiiri - Yücel Özkü

İÇİMDE KALAN EYLÜL
Eylül çöktü gönül bağıma,
Sarardı düşlerim yaprak yaprak.
Rüzgâr dalında kalan sesi
Bir mektup gibi savurdu uzaklara.

Göçmen kuşlar geçti diyarlardan,
İnce bir çizgi kaldı ufukta.
Gökyüzü akşamla örttü yüzünü,
İçime bir akşam daha çöktü.

Neydi içimde büyüyen sızı,
Hangi mevsimden kalmıştı izi?
Bahar kokardı avuçlarım bir vakit,
Güz gelip o kokuyu aldı.

Ay süzüldü bulutların ardından,
Yıldızlar suya düştü birer birer.
Adı konmamış bir bekleyiş gibi
Gece içimde sessizce büyüdü.

Camda yağmur, sokakta yalnızlık,
Her damla başka bir pencere açtı.
Bir Eylül daha geçti içimden,
Uzakta bahar, içimde kaldı.

YÜCEL ÖZKÜ
27 Eylül 2026/14:43