İÇİMDE EKSİLDİM
İnsan bazen kendinden yorulur,
İçinde biriken sessizlikten.
Bir akşam çöker omuzlarına,
Gün çekilir, gölge büyür içinden.
Düşünceler geceye karışır,
Uyku gözlerinden sessizce kaçar.
Bir eski sızı kapı aralar,
Gönül susar, içine bir akşam çöker.
İnsan bazen dünden yorulur,
Külleri savrulur eski yangının.
Bir hatıra düşer avuçlarına,
İçinde ince bir sızı kalır.
Sonra susar, ağırlaşır zaman,
Bir yağmur birikir kirpiklerinde.
İnsan en çok kendini taşırken
Sessizce eksilir kendi içinde.
YÜCEL ÖZKÜ
29 Ağustos 2026/12:16
Kayıt Tarihi : 31.08.2026 20:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!