Hangi ateşin aleviyim ki ben sürekli yanıyorum
Zamanın söndüremediği son yangındır Madımak
Ateş utandı yeryüzü çetesinin soyu utanmadı can yakmaktan
Metin Altıok'a sordular
Dostluk ipekten bir gömlekti,
Üzerinden kayan yürek üşütür,
Sabır ve zaman insan ruhunda savaştı.
Mutlu olmak için
Suyun karşısına geçmek gerekiyorsa,
Yanardağ ateşini püskürttükten sonra,
Ateşin soğuması ve lavların dış dünyada,
Ateşsiz bir yaşam görevi başlar.
Soğuma çabaları doğal sonucudur,
Bu doğal afetin sonrası...
Ledun denizinde yüzenler,
Dolambaçsız, beklentisiz suya dalarlar.
Yeryüzünde en dirençli duygudur aşk,
Aşıklar dışlanır, yalnız dışlamazlar.
Hayat mıknatıs gibi bir zıtlıktır
İnsan ve toplumlar
Geçmişte sorunsuz olmadı,
Gelecekte de olmayacaklar
Konumlandırma ve koşullandırma,
Toplum hastalıkları adına ihtisas yaptığım,
İki ders konum
İnsanlık tarihinin iki belası
Koşullandırılması gerekenlerin bilinçaltına,
Gökyüzü rengini denizlerde vuruyordu yüze,
Bu asil mavinin içinde insan
Karanlıkta kaldı çıkamadı bir türlü düze.
Doğa ayırmış hepimizi,
Rengimizi, dilimizi,
Göze geliriz korkusuyla,
Göz göze gelemiyorduk
İnsanlığın derin geleneği temaşanın,
Tefekkür ve farkında olmak olduğunu
Geç anladık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!