Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Dışı kabuk, içi oyuk,
Sesi çok etkisi yok,
Ne ararsan kendinde ara,
Sende de mi yok?

Ne yer ne de gök,

Kendini ayrıcalıklı gören kapital
Eşitsizliği üreten sistemin başlangıcı
Üretim araçlarının ürettiklerinin
Tamamına yakınını cebe indirenlere verilen ad

En büyük çelişkisi emeğe saygısızlığı,

14 yaşında vuruldu
15 yaşına hastanede can çekişirken girdi
16 kiloya düştüğünde rakamları sıraya dizerek
Zulmü tarihe yazdı

Vekil asile kurşun sıktı

Hayat beklenti değildir,
Beklentileri azaltma mücadelesidir.

Çünkü geriden gelen insanlarında,
Bir beklentisi vardır.

Asla küçümsenmeye gelmez,
Hayatın içinde pişerek yetişmişler,
Kurnazlıklarıyla kazanmış kişiliklerdir alaylılar.

Mekteplileri de hiç sevmezler,
Başarılarını göreceli saymak yanlış olur,

Felekten bir gün çalmak istedim,
Bana hırsız demeye kalktılar,
Gerçek hırsızları gösterdim,
Çok tahammülsüzsün dediler.

Önder Karaçay

Aydınlık vicdan uykusuna yatmış uykudaydı
Gece zifiri perdesini iyice çekmişti üzerine,
Küskün ağaçların dalları aşağıya sarkıyordu,
Bu karanlık gecenin sonu aydınlığa gebeydi.

Denizde dalgalar dinlenmeye çekilmişti,

Gölge oyunu gelenekseldi, derilere verilen şekillerle ışıklı bir sahnede oynatılırdı.

Zaman zaman hareketli, renkli ve ahengi yüksek yaşamın parçası bir oyundu.

Bu gölgeye o günün sanatçıları, insana ve yaşama ait duygu ve düşüncelerini niyet sorunlarını katarak esprili bir dille sorardı.

Hayatın titrek kumaşında
Umudu ve sevgiyi
Doyasıya yaşamak istiyoruz

Kendi güçlerimizi geliştireceğiz
Hangi sevda bizi özgürlüğe götürmedi ki

Kötülük kendi aşırılığında ölür
Alevin içinde yanan fitil ateşi başlatır

Bir savurganın iç çekişini
Öldüren zamandı,
Hafifledikçe acıtır,