Ne anlatır hayatın zaman sahnesi insana
Gün gelir yaşadıkları yalanmış gibi hisse kapılır
Geride kalan aşkının yalnızlığına sarılır
Belki biraz içini üşütür insanın..
Geride acı veren anılar kalır
Yara sadece insan derisinde,
Ruhunda ve yüreğinde açılmaz...
Yeryüzünün kabukları da yaralarla doludur
İlerleme adında vahşiliğin izleriyle
Yaralar açılmakla ve acımakla kalmaz.
Çerçeveye almışlardı resmin işe yarar bir bölümünü, algı ancak oradan yürüyebilirdi.
Algı üreterek yansıtılmak isteneni kadraj netleştirebilirdi.
Kadraja girmek her zaman iyi miydi?
Neye konu edildiğine bağlı, dijital terör nasıl isterse öyle uygun görüyordu.
Felekten bir gün çalmak istedim,
Bana hırsız demeye kalktılar,
Gerçek hırsızları gösterdim,
Çok tahammülsüzsün dediler.
Önder Karaçay
Aydınlık vicdan uykusuna yatmış uykudaydı
Gece zifiri perdesini iyice çekmişti üzerine,
Küskün ağaçların dalları aşağıya sarkıyordu,
Bu karanlık gecenin sonu aydınlığa gebeydi.
Denizde dalgalar dinlenmeye çekilmişti,
Ortak vicdanı dillendirmiyor
Gömülü kavgaların gizli gardı
Türümüz duyarlılığını tamamen yitirmediyse eğer,
Vahşetten sonra son aşamada
Şişkinlik alan tepki
Bir gün kapımızı yalnızlık çalacak,
Sensizlik kalbimi çaldığı gibi,
Buna o zaman kim dayanacak?
Cebimizi de yüreğimize diktik,
Para koyuyorlar diye
Bir insanın en büyük düşmanı,
Kendi egosunu, kendi işine gelen algısını,
Kendi cehaletini yenememiş olmasıdır.
Eğer böyle biri çok sayıda insanı
Temsil ediyorsa,
Hayat doğumla başlayan
Bir sahne verir her insana,
Yaşam eğer tiyatroya değer bulunup
Sanata taşınmışsa,
Tumturaklı bir geçmiş yaşanmıştır,
Dönüp bir baksana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!