Önder Karaçay Şiirleri - Şair Önder Karaçay

Aylak terk edilmişliklere
Huysuz kendini beğenmiş egolara
Baktığımızda birbirimizi görebileceğimiz
Bir mesafede
İnsani bir yalnızlığa ihtiyacımız var

Yara sadece insan derisinde,
Ruhunda ve yüreğinde açılmaz...
Yeryüzünün kabukları da yaralarla doludur
İlerleme adında vahşiliğin izleriyle

Yaralar açılmakla ve acımakla kalmaz.

Öküz altında buzağı arayanlar,
Öküzün cinsiyetini soruyorlar.

İlişkilendirmekte üzerine toz kondurmayanlar,
İlle de her konunun cıcığını çıkarıyorlar.

İlk kez bir kelimenin içini tam dolduramadan,
Yarım bir dil ucuyla duramadım arkasında
Bu bayram kimseye ‘İyi Bayramlar’ diyemedim!
Babasız bir çocuk çıkıp bana
Bu bayramın neyin bayramı?
Sorar ve cevapsız kalırım diye korktum

İnsanlar tek kişilik sanılır,
Oysa insanlar duruma ve çıkana göre kişiliktir.
Biri iyiliksever, manevi tarafı güçlü kişilik,
Diğeri egoyla şişmiş, her an bencilliktir.

Her insan iki insandır,

Elamut kalesini işgal eden
Tarikat ve siyasi kötü niyet örgütünün adıydı Haşhaşi...

Kelime etimolojisinde kiralık katil diye geçer,
Haçlı seferleri kayıtlarına bakıyoruz,
Assasini kelimesinin kökü haşhaş çıkıyor,

Takmasa ağanın baskısı, ekmek sıkıntısı
Taksa boğuyor haltası
Modern köle tasması

Boyun bağı
İki yakası bir araya gelmeyenlerin düğmesi

Fanustan sızan fısıltı değil ki
Bir kere ahlak ayağa düşmeye görsün

Kötülük içinde yolunu şaşırmış birine,
Acaba yaratanın lütfu uğrar mı dersin?

Aydınlık vicdan uykusuna yatmış uykudaydı
Gece zifiri perdesini iyice çekmişti üzerine,
Küskün ağaçların dalları aşağıya sarkıyordu,
Bu karanlık gecenin sonu aydınlığa gebeydi.

Denizde dalgalar dinlenmeye çekilmişti,

Felekten bir gün çalmak istedim,
Bana hırsız demeye kalktılar,
Gerçek hırsızları gösterdim,
Çok tahammülsüzsün dediler.

Önder Karaçay