Mola verdiğimiz zamanlar,
Hayattan artakalan zamanlardır,
Geceler hayatın en büyük molasıdır,
Yalnız karanlık, ölümünde bir parçasıdır.
Belkide bu sebeple korkuttuğu için,
Yerli saatlerimizi şaşırtan yabancı saatlerin istilasıydı,
Saatten kastımız, zaman ölçer aletler olmayıp,
Bizzat zamanın kendisiydi.
Kendimize göre yaşamımız,
Düşünüş tarzımız, giyim kuşamımız,
Yüreğinde merhamet taşıyan her insanın
İçinde bir serçe yavrusudur yaşam
Her kanat çırpma mücadelesi
Zamanın acımasız dişlisinde biz iz
Gökte görkemli
Hayatın tek esası huzur için yalnızlıktır
Bu huzuru kaçıran kalabalık olmasa
Cehalet kalabalıkla örgütlendiğinde
Huzuru tehdit eder
Ana doğurur
Vatan doyurur
Ana vatandır, vatan ana
Can kurban ona
Toprağı kanıyla yoğunlardan
Vatana ihanet edenler utana
Öyle bir zaman gelir ki
Her toz kondurulmayan insan
Kinlerinin kirlerinden görünmez olur
Yanlış yoldan dönüldüğünde
Geçmişin hasarlarını tamir etmese bile
Acıların ırmağı kıpkırmızı akıyor
Mevsim sonbahardı
Çınarın dalından yapraklar
Erkenden düşüyordu
Acının bir rengi yok ki,
Sığırları şişmanlatan otlak
Zayıflatan ise yokluktu
Talihin basamaklarında
Altta olan üsttekine methiye düzerdi
Ulu orta özlemeye başlıyorum seni
Haberin olmuyordur
İçimde barınan duygu
Sensizliğe sığınıyor
Tarihte şehzadeler kargaşası diye bilinir,
Hükümet gücünün gevşediği,
Adalet ve hukukun işlemediği,
Özgürlüklerin askıya alınarak,
Baskılandığı her devir fetrettir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!