Bir göz var artık yüreğimde
Çıkmaya can atan
Kal diyorum içimde
Ne güzel yaratmış yaradan
Duygusuyla etrafında tur atan
Nedensiz gölge yoktur, yeter ki insan kendine gölge olmasın
Dağların arkasına batıdan gizlenen güneş, doğurduğu gölgeleri doğudan doğarak yok eder
Tutarsız, güvenilmez ve geçicidir gölgeler
Hiçbir şey düşündüğümüz gibi değil,
Yaşadığımız ve yaşadığınız gibi
Yine üşüyorum
Mevsim çok faşist
İçim çok ince
Toprağına bir ağaç gibi kök salmalısın
Kök salmaz isen kendi kökünü kurutursun
Bak ağaçların meyvelerine, yapraklarına
Serpilmişsin aslında sen büyüyorsun
Bir dünya düşün, herkes düşünsün
Bir umuda verdim kendimi
Boş verdim doldur diye
Yüreğime kahır tasımı
Doldurmadın boş verdin
Sözler muammalı bir güzellik içindeydi,
Güneş alev topu gibi toprağa eklenen
Işığa bakış ekliyordu,
Bu güzellik karşısında bütün duyguları
Yeşil gözlerin konuşuyordu.
Hayat zora girince
Karakterlerin niteliği
Ortaya çıkar
Kimi kolları sıvar
Yıkılanlar ayağa kaldırılacaktır
Nerelisin diye soruyorlar
Gönlümün sağ üst köşesinden olduğumu söylüyorum
Orası neresi? Diyorlar
Anadolu diyorum
Anadolu'nun neresi diye ayırmaya kalkıyorlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!