Başkalarının hayatı yok sayılıyordu,
Herkesin hayatı gözlenebiliyor,
Hayatlar her an karartılıyordu.
Onca yıkıntı arasında gözler ve eller,
Tutunacak bir dal ve sığınacak bir liman arıyorken,
Hakkını ne kadar azalttın ki;
Cömertliğin bu kadar çoğaldı..
Namlusundan hızla fırlayan
Namuslu bir ölümdü hayat…
Kötülük kendi aşırılığında ölür
Alevin içinde yanan fitil ateşi başlatır
Bir savurganın iç çekişini
Öldüren zamandı,
Hafifledikçe acıtır,
Seviyordum, seviyordun,
Bunu biliyordum, biliyordun,
Yine de arada bir gidiyordun...
Dönüp, dolaşıp,
Yine geliyordun...
Yarısı diğer zamanlı bir acı
Yarısı o an yaşanan kesif bir sancı
Acıyan taraflarımız
Sürekli yarım kalır
Özgürlükler reklam arası bir paranteze asla sığmaz, paranteze alınacak olan özgürlüğü kısıtlama niyetidir
Küresel ihanet ihalesini kazananlar, verdikleri ödünlerin bedelini bize ödetmeye kalktılar
Gömlek değiştirenlerin gömlekleri bize yakışmaz, utanmayan her çıkarcı işbirlikçiye yakışıyor
Liberal cilası çizilmişlerin yaması olamayız.
Kinine hizmet adına ateş püskürenler, Ortadoğu bataklığında kan ateşi yakanlardı.
Parantezin yayını kirli işbirlikçileri ile bükmeye çalışanların bileklerinin gücü yetmeyeceği gibi,
Yaptıklarımızı pişman olmak için yapmayız ki
İnsanın insana pişman olacak niyetle yaptıklarına pişman olduğu anı, görmemiş olduğumuza bu dünyadan pişman gideriz.
Pişman olup pişmeyen insan yoktur,
Ne olduğumuzu, neler olduğunu biz değil,
Bizden sonraki kuşaklar anlayacak ve anlatacaklar
Mola verdiğimiz zamanlar,
Hayattan artakalan zamanlardır,
Geceler hayatın en büyük molasıdır,
Yalnız karanlık, ölümünde bir parçasıdır.
Belkide bu sebeple korkuttuğu için,
Duygularım sana birikmişti
Duymazsın diye sustum..
Başlamaya cesaret edemedim,
Gerisi yarım kalır diye erteledim
Sustuğumu duymadın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!