Kanun bir kılıfa bir niyetle sokulmadan önce,
Yürürlükte kalıcı olan
Hukuk kurallarının tümü diye tarif edilirdi
Kanunla çalmak
Aynı zamanda imar açıcıdır.
İkiye bölündük
Yaşamdan ve ölümden yana
Ölümle yaşam her an yan yana,
Tamamlanmış bir fıtrat gibi
Yanardağ ateşini püskürttükten sonra,
Ateşin soğuması ve lavların dış dünyada,
Ateşsiz bir yaşam görevi başlar.
Soğuma çabaları doğal sonucudur,
Bu doğal afetin sonrası...
Ledun denizinde yüzenler,
Dolambaçsız, beklentisiz suya dalarlar.
Yeryüzünde en dirençli duygudur aşk,
Aşıklar dışlanır, yalnız dışlamazlar.
Beykoz'da
İstanbul boğazına bakardı odam
Sırtım dönük
Martıların havada kalan açlıklarının
Resmini şiirlere çizerdim...
İyi oynayan kötülerin dünyasında yaşıyorlardı,
Hainlerin iğvasına kapılmış,
Edepsiz bir yıkıntı gibi,
Ekmeğin dilimini küçültüyordu.
Şehirlerin pencerelerini mavi renk boyuyorlardı,
Göze geliriz korkusuyla,
Göz göze gelemiyorduk
İnsanlığın derin geleneği temaşanın,
Tefekkür ve farkında olmak olduğunu
Geç anladık.
Sır küpüydü,
Laf ebesine bağlı.
Nabzı tutamayan donanım,
Donmuştu
Tutukluluk yapmıştı
Dostluk ipekten bir gömlekti,
Üzerinden kayan yürek üşütür,
Sabır ve zaman insan ruhunda savaştı.
Mutlu olmak için
Suyun karşısına geçmek gerekiyorsa,
Hangi ateşin aleviyim ki ben sürekli yanıyorum
Zamanın söndüremediği son yangındır Madımak
Ateş utandı yeryüzü çetesinin soyu utanmadı can yakmaktan
Metin Altıok'a sordular




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!