Doğru tektir diyorum,
Doğru yalnızdır diyor,
Teki yalnızlıktan saymıyor.
Yalnızlık bir tek yaratana mahsustur diyorum,
Yalnızım diyor,
Tek bir boşluk bırakmamış,
Hiç bir yeri de dolduramamıştı.
Doluluğun hiddetinden, boşluğun davetine,
Uzanan bir çelişkide huzura uzanmış
Ne gariptir insan,
Güçsüze vurana hayran kalıyor
Zalime alkış oluyor
Nedense karakteri sağlam insanların,
Yüreği ve ruhu yaralarla doludur
Hepimizin bir hikayesi var.
Kiminin yazdığı,
Kiminin yaşadığı halde yazmaya kıyamadığı,
Kiminin de kıyıldığı bir hayatı var.
Kimileri canım,
Kimileri yüreğimde sol yanım,
Kimileri sabrım,
Kimileri de imtihanım
Kimileri isyanım,
▪️◾🔘Yaşadığımız ana tahammül çok zor ve hazin
Bu ağır yüke katlanmaya ne kadar sabır lazım
Düşünceler beynim de perde sıyırır iken
Gamsız insanların gözleri buğu tutmuyor.
Güven ve şüphe bir arada birbirini aşmadan yaşamıyor,
Görmek için yüz gözü olduğuna inanılan mitolojik kahraman argus olmaya gerek yok ki!
Akıl ve yürek gözü kapalı olanların hedef ve yolları aynı iken at izi it izine karıştı.
Mevzi ve menzilleri aynı olanlar besledi birbirlerini!
Geçmişe çengel atanlar iniltileri suymak yerine mırıldanıyor şimdi.
Daha çok küçüksün,
Gözlerimde bir büyü
Senin büyüdüğüne inanmadan,
Sen kendini büyüdüm sanırsın.
Büyüle beni küçüğüm
Eylül!
Yazması yaşamak kadar zor
Namlunun ucunda
Dokuz yaşında çocukluğum
Aynı sepete konulanlar ezilirdi
Segmentlere ayrıldı ezilecekler
Müşteri diyorlardı en kabasından
Cebini boşalttıkları herkesi
Karanlık localarda eziyorlardı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!