Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Bir avuç toprak alsam elime, zilli dünyayı gömsem içine. Gözümden versem can suyunu, cennet yeşerir mi acep serpsem tekrar yerine..?
Ata kızı

Ehli dil perişan, arifler hakir
Cahiller ağniya, derya dil fakir
İffeti fahişe, işvesi bakir
Sahnesi cümbüşlü, köçekli Dünya.

İnsan göremediği renklere kördür… tıpkı göremediklerimiz gibi görmeyi istemediklerimiz de var elbette. Bazen aşk diye adlandırılan, beynin sağlıklı çalışmadığı durumda da görülemeyebilir.

Beyazın üzerine toz konsa görürüm, ya ruhlara bulaşan kirler? onları da görebilir miyim? pür dikkat kesilsem.
Ata kızı

Hayatın en önemli kısmı; adı konulmamış renklerde saklı.
Ata kızı

Hayatin rengi görülenler kadar sınırlı sanmalardaki aldanışlara şaşarım, oksijen şeffaf olabilir de ruh gıda isterse ya! Kemanın rengi belli de notaların rengi ya! Göremediğim renklerde hayat… hayatlar da rengarenk düşünceler var. Toprağın örtüsü yeşil, baharlar her kişide farklı renk. Hayatın sırrına varmak görülmeyen renklerde saklı. İnsanlar; esmer, sarı, beyaz… ya ruhların rengi? Hatta sevmek bir renk mi? Öyleyse herkes niye farklı seviyor?
Ölümün rengi siyah mı? Söyledikleri gibi…öyleyse siyah gözlerdeki fer neyin nesi?

Ata kızı

Belki bir gün bana da baharlar gelir, kiraz çiçeğini açar işte o zaman… cemre toprağa düştüğünde sen açarsın belki de Bahar gelmiş bana ne sen olmayınca. Hep seni bekledim tıpkı kumrular gibi. Belki bir gün mevsim gerçekten bahar olur gözümde.

Yeni şiirim aralarda yıldız yok ama belki beğenirsiniz.



Beklenen gül bahçesi istikbali ile mevhum.
Hatta! Bu gidişat;
kaktüs bahçesinden de mahrum.
Zavallı hayaller ayaklara karışmış per perişan
Arılar ne kadar da mahzun, sinekler uçuşurken fütursuzca etrafta nasılsın da mahsun.

Herkesi dinlersek gözlerimiz şaşı, kulaklarımız gramofon kadar olur herhalde.

Hiç iştahım yok bugün 10 Kg karpuzun yarısıyla yaklaşık 1kg beyaz peynir yiyebildim.
Zafiyet geçirmek istemiyorum:(