"Delirmemek için yazanlar delirdiğinde de yazmaya devam edecek.Ne içten bir deliliğin bilgeliğidir bu.Kendimizle tanışma hâli.! "
NiLüFeR AkSu
.
..
...
"gitmez bu böyle bu böyle yürümez bir gün durulur bu çalkantı doğarsın güneşe bakarsın gökyüzü eski bir resim gibi pencerede yeniden ve kitap masada tasaların kaygıların yunmuş arınmış peşkirin çarşafın gömleğin yanı sıra uçuşuyor çırpına çırpına rüzgârda nerdesin alın teriyle gülen aydınlık nerdesin güzel kokularla dolu gece.!"
Kâğıt sesi çürütmez.Soğutur biraz.Sakinleştirir. Korur.Anıya dönüştürür.Ona sonsuz bir ömür verir.Sonra biz ya da o sesi okuyan bir başkası, ona yeniden can veririz,alır insanların hayatına katarız,nice sonra denizler,dağlar,bahçeler içinde gezdiririz,yeni zamanların ruhunu üfleriz o sese. Söz,yüreğin gövdemizden taşmış hâlidir. İnsandan insana götürür bizi.Bir bumerang macerasıdır yaşanan.Yürekte başlayan görkem, büyü yine yüreğe dönerek tamamlar kendini.Söz olmasaydı _ses,renk,desen_ hiçbir büyük yaratıcı yaşamamış olurdu değil mi.? * Çocukken alnımıza konmamış bir öpücüğün yerini hiçbir bilgi dolduramıyor.
Kalbi anlamak için kalbin bildiklerini sökmedik mi? Ancak sabahı yeniden tanımladıktan sonra Kavuşmadık mı,karanlık gecelerin ardındaki sabaha..? Tek bir yıldızı görmek için Unutmalıyız bütün takımyıldızlarını
"Neyi seversen,o olursun.Sevgi simyadır.Asla yanlış şeyi sevme,çünkü seni dönüştürecektir. Hiçbir şey sevgi kadar dönüştürücü değildir.Seni daha yükseklere,doruklara çıkarabilecek bir şeyi sev.Senin ötende bir şeyi sev."
"Geçmiş " nasıl sanıyorsak bizim için odur. Aslında tam tersi olsa da.Bellek biraz da kendimizi kandırmamız için çalışır.Bu kiminin şişinmesine yarar,çaresiz olanınsa devam edebilmesinin tek yoludur.Belleğin içinde kimi hainliğini,kimi hüznünü saklar.Acıyla kötülük sırt sırtadır.Kötü,acının gözüne bakamaz.Güçlü gibi görünen kötü,çoğunlukla korkak olandır.
Aslında yaşamı katlanır kılan tek şey bir insanla gerçekten bağ kurabildiğin o birkaç ufak an oluyor.
...düşündüm sonra,düşünmemem gerektiğini
"gitmez bu böyle bu böyle yürümez
bir gün
durulur bu çalkantı doğarsın güneşe
bakarsın gökyüzü eski bir resim gibi
pencerede yeniden ve kitap masada
tasaların kaygıların yunmuş arınmış
peşkirin çarşafın gömleğin yanı sıra
uçuşuyor çırpına çırpına rüzgârda
nerdesin alın teriyle gülen aydınlık
nerdesin güzel kokularla dolu gece.!"
#oktayrifat
Kâğıt sesi çürütmez.Soğutur biraz.Sakinleştirir.
Korur.Anıya dönüştürür.Ona sonsuz bir ömür verir.Sonra biz ya da o sesi okuyan bir başkası,
ona yeniden can veririz,alır insanların hayatına katarız,nice sonra denizler,dağlar,bahçeler içinde
gezdiririz,yeni zamanların ruhunu üfleriz o sese.
Söz,yüreğin gövdemizden taşmış hâlidir.
İnsandan insana götürür bizi.Bir bumerang macerasıdır yaşanan.Yürekte başlayan görkem,
büyü yine yüreğe dönerek tamamlar kendini.Söz
olmasaydı _ses,renk,desen_ hiçbir büyük yaratıcı
yaşamamış olurdu değil mi.?
*
Çocukken alnımıza konmamış bir öpücüğün yerini hiçbir bilgi dolduramıyor.
#şükrüerbaş
"Aşk; bir kişiliktir,iki kişiyle inşa edilen..."
Kalbi anlamak için kalbin bildiklerini sökmedik mi?
Ancak sabahı yeniden tanımladıktan sonra
Kavuşmadık mı,karanlık gecelerin ardındaki sabaha..?
Tek bir yıldızı görmek için
Unutmalıyız bütün takımyıldızlarını
#jackgilbert
"Neyi seversen,o olursun.Sevgi simyadır.Asla yanlış şeyi sevme,çünkü seni dönüştürecektir.
Hiçbir şey sevgi kadar dönüştürücü değildir.Seni
daha yükseklere,doruklara çıkarabilecek bir şeyi sev.Senin ötende bir şeyi sev."
#osho
"Geçmiş " nasıl sanıyorsak bizim için odur.
Aslında tam tersi olsa da.Bellek biraz da kendimizi kandırmamız için çalışır.Bu kiminin şişinmesine yarar,çaresiz olanınsa devam edebilmesinin tek yoludur.Belleğin içinde kimi hainliğini,kimi hüznünü saklar.Acıyla kötülük sırt sırtadır.Kötü,acının gözüne bakamaz.Güçlü gibi görünen kötü,çoğunlukla korkak olandır.
#cemmumcu
"Neyzen sen,nefes sen,neylersin neyi
Neyzensen,nefessen,neylersin neyi."
#ziyaosmansaba
Kaybetmek ve yitirmek aynı şey değil
Anlıyor musun ?
Kaybettiğini bulur insan,yitirdiğini değil...