bir takım zanlar içindeyim
gözlerim kapalı
fokur fokur beynim kanıyor
fikir kıvrımları arasından
akıyor bir düş damlası
seneler geldi geçti
dönüşü olmayan zamanlar bıraktı
heybemize
bedeli mahfuz günahlar
beyhude vakitler
ve sonrası
Henüz hiçliğin alnında bir çizgi bile yokken,
Zaman, kendi sessizliğinde uyuyorken,
Karanlığın en mahrem odasında bir sızı;
Işıktan önce, sesten önce,
Kendi berraklığıyla sarhoş bir damla düştü boşluğa.
Gök henüz fısıldamıştı kadim sırrını.
mavi çiçeğin açtığı bir sabah vaktiydi
bir ışık yağmurunun içinden akıyordu zaman
altın sarısı gök
kırıldı orta yerinden
Ben yazdığım şiirlerin esiriyim,
kendi kelimelerimin duvarları arasında
bir ömür boyu mahpusum.
Sözün ateşten koridordan süzülüp kâğıda döküldüğü o dar vakitlerde
ne aklın hükmü geçer ne de iradenin.
sen duymuyor musun
sen yorgun ve düşkün
hiç düşünmez misin sen
sıcak insan kanı kadar
gül mevsimi kadar
seller yağmurlar kadar sımsıcak
bu mevsimlerde en çok
sen tekerrür ediyorsun
gözlerimden düşüyorsun yaz yağmurları gibi
aynı yöne akan iki nehir gibiyiz
şerha…şerha
fi tarihinden miras bir hastane
epey zamandır inme inmiş gibi kıpırtısız
ne kadar da olanaksız görünüyor
olabildiğince virane
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!