Sus Meryem Şiiri - İlyas Kaplan

Sus Meryem
Pasif bir susma olmasın susuşun.
Kim ne söylerse söylesin, sen sus.
Sadece konuşmanın ne kadar boş olduğunu anlat.
Konuşsan da dinlemeyecekler.
Sus, Meryem.
Sen susarsan, senin yerine konuşacak var.

Meryem olmak kolay değil.
“Keşke ölseydim de unutulup gitseydim” dercesine
gecenin ortasında açılan yol gibi
Meryem sessiz…Ne hacet konuşmaya…
Sözün sahibi konuşmuş.
Lakin kucağında konuşan
kulaklar duymaz, gözler görmez olsun.
Sus, Meryem.

Meryem doğru yerde
tüm dünyaya karşı durmayı göze almış.
Anası yok Meryem’in — ana olur.
Babası yok Meryem’in — baba olur.
Rabbi için atan kocaman bir yürek olur.
An be an
bir ilahi seda ki yayılır semada:
Allahü ekber.

Dinler gök,
yıldız, ay, yer, taş, ırmak…
bilcümle mahlukat.
Meryem vecde gelir,
şehadetini haykırarak seccadeye düşer:
Lâ ilâhe illallah.

Zifiri karanlıkta Meryem,
nereye gideceğini bilmez bir halde
ışık arar aydınlanmak için.
Uzaklarda bir ateş görür.
Artık sığınacak emin bir limanı,
saklanacak bir mağarası,
uyuyacak bir dizi,
ağlayacak bir omzu vardır.
Susar Meryem.

Dua yüklü rüyalarda ağırlamakta geceyi.
Yüreğinden düşen her yağmur damlası
gazete sütunlarında Meryem,
kitap satırlarında herkes gibi…
Meryem’in boynu bükük.
Meryemler ağlıyor.

Unutulmuş coğrafyalarda
Meryemler yalnız,
Meryemler suskun.
Bir çiğ damlası kadar yorgun.
Her nefes, nereye varacağını düşünmeden
her gün vuruluyor,
ölüyor Meryemler…

Ölmek kolay mı sanırsın?
Nereden bilebilirsin sen
ölümün kolay olduğunu, Meryem?
Sevmeyi bilmeden,
sevilmeyi bilemeden
susulur mu, Meryem?

Susarsan açılacağını mı sanırsın
yüreğindeki mührün?
Ayazla kavrulmuş hadsiz yalnızlığında
anaforlarına takılıp döner öfkelerin;
biteceğini mi sanırsın
sığındığın evlerde,
ıssız yerlerde,
titrediğin gecelerde?
Susma, Meryem.

Öyle bakma…
Öyle pencerelerden akşam vakti yollara,
dolunaysız vakitlerde.
Issızlığının kaç bucak olduğunu
sen nereden bilebilirsin ki?
Bir gölge gibi süzülüp
duvar diplerinde, köşe başlarında
beklediğin kim, Meryem?

Hayır. Sen
bir ömür boyu beklemeyi seçtin,
bir avuç mutluluğu seçtin.
Haykır!
Sesin çıktığınca duygularını.
Dağlar paramparça ola dursun,
taşlar zerreye dönüşsün.
Hayat bulsun
bedenine can verdiklerin,
Meryem.

Senin gibi…
Ana olmak ne güzel,
Meryem.

redfer*