İlyas Kaplan Şiirleri - Şair İlyas Kaplan

Sokakta rüzgar esiyor;
Muhacir kuşlar şehrin yaşlı bahçelerinde dönerken,
Onlar bir yüreğin tüm saflığını kuşanıp götürdüler.
Şimdi artık kim çocukluk düşlerini
akan sulara dökecek.

ışıklar titrek yanıp söner
sonrası gece yeniden durulur
bir yerlerden yürek yakan bir çocuk sesi duyarım
bir atomun parçalanışının ezgisine ses verircesine
içimde sayısız acı hikaye
ağlıyor muyum ne yoksa gecenin nemi miydi bu ıslaklık

Vezni: Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilâtün / Fâilün

Ey sâki-i kerem, sun bize aşkın meyinden bir kadeh,
Akl-ı cüz’î terk edip, ruh bulsun aşkınla kemâl.

Her ne var alemde hep senden nişandır ey sanem,

aşkın tek lisanı var dilara
oda seni yaşamaktır
kalp kalbe diz dize nefes nefese
kelimesi yok
cümlesi yok
harfi yok

dizlerimde açık duran bir kitap
okuyorum saatin vuruşunu
bu minvalde
bir yarış kronometresi
garip bir sessizlik çöküyor ortalığa
seninle yaşananlar hüküm sürüyor

içime taze bir bahar gibi giren
köyler, kasabalar, kentler tanıyorum
yüreğime serilen dağların kekik kokularını
üstüme sinen kır çiçeklerini

içime taze bir bahar gibi giren
köyler, kasabalar, kentler tanıyorum
yüreğime serilen dağların kekik kokularını
üstüme sinen kır çiçeklerini

geride bırakmak istediğin günlerdi onlar
acele ettin
yeni yıllar, yeni yaş dönümleri görmek istedin.
belki de çakılıp kalmalıydın
çamurdan yaptığınız evinizin duvarına

adımlarım boşluğa atılır şimdi,
sesim yankılanır sağır gecede.
dokunamadığım saçlar,

bir sen varsın
bana yakın
bende cehennem
bende hasret

seninle konuşacak