İLLÂ HÛ Şiiri - Hiç

Karış karış ezber ettiğim yollarda, Kaybettiğim kibrimi arıyorum. Saçlarından dökülen o mehpâre hüznümü Gönlüme dağlamışken... Sayfa sayfa edilen şerhlerin her sükûtunda, Kesilen başların soğuk isyanıyla Yaktım benliğimi. Hislerim; Bir katilin merhameti kadar yokluğa gebe, Bir o kadar da gurbete aç. Rebâbımın tellerinden saçılan âlemdeyim, Neylerimin hûsunda Sidretü’l-Müntehâ’yı Hiç eylediğim yerdeyim. Tek yoldaşım Suzân’a hasret gözlerim. Âlem suskun, insanlar sessiz; Mezarlıklar ise coşku içinde... Hiç! Sedasına âşık bülbül misali, Meşk-i azâbî bir Hicaz sedâsı... Avâz-ı kadîm’i taşıyan rüzgârların Bekaya bıraktığı emanetlere Hıyanet eden ruhların varlığı. Her nidâsında, İllâ Hu! Uhudların şâhide şehit olduğu yerden, İllâ Hu!