BOŞLUK Şiiri - Hiç

yalnız aramakla dolacak bir boşluk, Hakikate derin bir özlem, kalbimde ince bir dokunuş Bu özlemin gidip gitmeyeceğini bilmenin endişesi, Bir yanda sinir, bir yanda hayatla süren vesvese. Her savaşta kaybeden tek kişi benim, Geriye kalan her şey zaferle övünür benim. Kaybettiğim için bedel ödeyen yine ben, Hayatın terazisinde yalnız bir diken. Hakikate ulaşma arzusu, kalbimin en derin köşesinde Bir umut ışığı gibi yanar, söner, bilinmez içinde. Bu mücadelede kaybetmek de erdemdir belki, Çünkü her kaybediş yeni bir başlangıcın habercisi...