yalnız aramakla dolacak bir boşluk,
Hakikate derin bir özlem,
kalbimde ince bir dokunuş
Bu özlemin gidip
gitmeyeceğini bilmenin endişesi,
Bir yanda sinir,
bir yanda hayatla süren vesvese.
Her savaşta kaybeden tek kişi benim,
Geriye kalan her şey
zaferle övünür benim.
Kaybettiğim için bedel ödeyen yine ben,
Hayatın terazisinde
yalnız bir diken.
Hakikate ulaşma arzusu,
kalbimin en derin köşesinde
Bir umut ışığı gibi yanar, söner,
bilinmez içinde.
Bu mücadelede
kaybetmek de erdemdir belki,
Çünkü her kaybediş
yeni bir başlangıcın habercisi...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta