Gül nârında gördüğüm an,
Kördüğüm olduğum andır.
Gülün önü arkası olmaz yarim;
Göz gördü, gönül sevdi,
Aklım mecnun, hislerim emrine amade oldu.
Soğukta titreyen bedeninin,
Sığındığı rahmet pınarı ben olayım.
Umutlarının kanatları,
Hayallerinin deryası olayım.
Mahzun bakışlarının ardındaki cellat,
Kederini aldığım nefes kılıp,
Kaderine yazılan yazgın olayım.
Sana dünyaları secde ettirip,
Yarattığım putu kıran İbrahim’in olayım.
Gönlüme dolanan kördüğümü kesen,
O kör makas ben olayım.
Musa misali;
Gafletimle aşkımı ayıran,
Özünde secde eyleyen Firavun’un olayım.
Süleyman’a meftun olan bülbülün,
Dilindeki o isyan olayım.
Eyüp misali;
Kalbine düştüğüm maraz olayım.
Ey sevgilim!
Zaman seninle başladı,
Ben seninle ezeli oldum.
Varlık senin aşkınla hayat buldu,
Benim kıyametimle son bulacak.
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta