AŞKIN DİLİ Şiiri - Hiç

Ey yârenler, âşıklar, pirler, şeyhler, şahlar... Aşk denen sırrın illetine erenler! Kim oldur ki, mânâyı zât-ı acziyetiyle, âlemi kaplayanlar? Dualarında, O’nu O’ndan istemeye istihyâ edenler... Zikirlerinde, aşkın feryâdını gönlüne gömenler... Zerreden küreye, O’nunla kendinden geçenler... Her nefeste, temaşa eden gönle nazar edenler... Aşkın dudağında, gül zarı; nazârında, neşet eyleyen muhabbet bağı... Kıl himmet: mahbuba, mâşuk; nâ ile serpildi hiçliğe âlemde. âleme, o eşref tohum ekilen nârı! Sır da Sen, söz de... Hak da Sen, mizan da... Aşk da Sen... Âşık da! Söz biter; sır, sükûta müptelâ olur da... Aşk bitende, varlık hiçliğe dâim olur. Vesselâm. 🕯️🌹🥀