Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Ayaz cökünce üstüne karin
Kizak kaymaya baslar beyaz sonsuzluk
Buzakesen fikri firar hallerden mesgüllere münasip
Bir deliyi dönmeye baslar devrandivane
Estigi yeller ugrunda uguldayip gezen daglar siradaglar demeden
Son yapragini da aska döker issiz dereler, bayir yukari yokuslar

Yaşadıklarını taşınmaz anılarda biriktiren
Yazlık kışlık hüsnükuruntusu onca angarya
Çene çalıp
Kendi durumundan asık suratlar
Ve çatık kaşlar çıkaran alak bullaklılarla
Savsak

Hiç bir hayat sahnesi yaşandığına dair
Bu denli gerçeğin
Yakından daha ötesi kendi olan
Yakım akraba ve hısım
Dublörsüz
Nefeskesen

Hani canavar düdüklü sirenlerin kafasıyla soracak olursa trafik insanı
Madem bu kadar meraklısın gaza gelmeye
Hıza vitese hurda haşada bu kadar imreniksen
Bu kadar benzinalkolbağımlısıysan uçu uç uç....
Böyle acıları ölümün bile dayanamadığını çekebilecek kabiliyette düşkünsen
Sanki der gibi adamına –kadınına

Tepişip
Tezmek mi istiyor
Eceli kişnemiş çitme savuran
At değil
Atlı değil...
Nereye tozuttuğunu kendi bile bilmediği

Durun hele durun..!
Değirmen taşının altından nasıl diri çıkmış
Eşyanın tabiyatına aykırı
Şuncacık insanlık hissini
Danışa döleşe hesap makinasının
Tuşa yatık paydaladığı paylardan

Kirişi kırık büküşleri birden bire dönen
Aradan yıllar geçti yazıları gibi esmer siyahı
Oldu bittileri birden bire
Yitirilerek büyütülmüş güvencin
Günden güne kendi kovuğuna kabuklanmaktan
Hücrelenişini kurtaramazken

Kışın karıtyla
Yazın harıyla
Bahar o bahar olsa gerek, tanıdım...
Gül çığarmış yüzünde tomurcuk
Sen ey güzel...!
Bahsine değen güzel sen olsan gerek, seni tanıdım..

Çayın kilosu ononbeş
Şekerinki beş...kimi yerde altı, altıbuçuk...
Çay kaşığının tanesi züccaciyecisine göre zımpara zımpara gümüşlü nakit
Etin kilosu çeyrek altına yakın,
Çeyrek altın yüzelli türk liracığına taksitsiz takas eski parayla
Yüzüstü milyon bedeli zampara zımba telafuz

Kar türküleri çalar da yareli göğsün
Bir telinde bana dokunan gizli halların avara düğünü
Çağırır çalarsın da gelmem mi hiç?
Yolladığın sızılı postalarına ağrıdığım
Yanık bağrımın buz serincesi Erciyes sen diyerek
Günaşrılarına koyulduğun adını