Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Pek akıl işi değil zati
Sıfır hata ve türbülanssız teyyaresini uçurmak
O çocukluğun gökyüzünü dörtkoldan kucaklamak isterliğince dümdüz
Evini kendi kuran
Hizmetini kendi gören
Ve hesabını baharca

San düşen gönül bağında buzayazın
Bozgun baharlar güze çalınca karadüzenli sazını
Silinmesi an meselesi solgun yazılar yazar divanında meşkeden gazeller
Tutunduğu dallardan bir dünya bir dünyaya çözülüp
Beti benzi bozbulanık küllere ağarır
Vaktince uyanmak için yarbelasına yeniden

Ayaz cökünce üstüne karin
Kizak kaymaya baslar beyaz sonsuzluk
Buzakesen fikri firar hallerden mesgüllere münasip
Bir deliyi dönmeye baslar devrandivane
Estigi yeller ugrunda uguldayip gezen daglar siradaglar demeden
Son yapragini da aska döker issiz dereler, bayir yukari yokuslar

Kirişi kırık büküşleri birden bire dönen
Aradan yıllar geçti yazıları gibi esmer siyahı
Oldu bittileri birden bire
Yitirilerek büyütülmüş güvencin
Günden güne kendi kovuğuna kabuklanmaktan
Hücrelenişini kurtaramazken

Kışın karıtyla
Yazın harıyla
Bahar o bahar olsa gerek, tanıdım...
Gül çığarmış yüzünde tomurcuk
Sen ey güzel...!
Bahsine değen güzel sen olsan gerek, seni tanıdım..

Hiç bir hayat sahnesi yaşandığına dair
Bu denli gerçeğin
Yakından daha ötesi kendi olan
Yakım akraba ve hısım
Dublörsüz
Nefeskesen

Hani canavar düdüklü sirenlerin kafasıyla soracak olursa trafik insanı
Madem bu kadar meraklısın gaza gelmeye
Hıza vitese hurda haşada bu kadar imreniksen
Bu kadar benzinalkolbağımlısıysan uçu uç uç....
Böyle acıları ölümün bile dayanamadığını çekebilecek kabiliyette düşkünsen
Sanki der gibi adamına –kadınına

Durun hele durun..!
Değirmen taşının altından nasıl diri çıkmış
Eşyanın tabiyatına aykırı
Şuncacık insanlık hissini
Danışa döleşe hesap makinasının
Tuşa yatık paydaladığı paylardan

Tepişip
Tezmek mi istiyor
Eceli kişnemiş çitme savuran
At değil
Atlı değil...
Nereye tozuttuğunu kendi bile bilmediği

Kar türküleri çalar da yareli göğsün
Bir telinde bana dokunan gizli halların avara düğünü
Çağırır çalarsın da gelmem mi hiç?
Yolladığın sızılı postalarına ağrıdığım
Yanık bağrımın buz serincesi Erciyes sen diyerek
Günaşrılarına koyulduğun adını