Aynı evde
İster beş kişi ol ister on
Bir milim ötede kaderinle yaşarsın
Kederinle baş başasın
Ağaçlara bak
Yazmaya, yüreğimi ortaya koyarken
Tümcelerimi kuşanır
Şiirlerimde zırhlanırım!
Beni hafife alana
Yazıp çizdiğime karışana
Evimiz tıka basa hüzün
Resmine duvarlar hep üzgün
Yarına içler acısı dün
Bugün de bitkin düşeceğim
Aldığı ayıcığa baktım
Masaya yatırılmışsın
Günlük elbiselerinlesin
Nefessizliğe kilitlenmişsin
Ölü bir gençliksin
Sanırım otuz üçündesin
Ahirete konu edilmişsin
Gün biter içine dönersin
Başlarsın dağınıklığını toplamaya
Aslında daha da dağılmaya.
Anlıyorsun ki
Dağınık sevmeyi öğreneceksin kendini.
Nasıl olsa misafir değil miyiz?
Allah'ım!
Nasıl olur da
Bu küçücük kalbin
Dünyalar kadar külü olur...
Martılara eşlik ediyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!