Kültür Sanat Edebiyat Şiir

umudu kırılmamış bir nesneydi esir kampı tablosu ve göçler

o yine de evindeki vazo

herkes allah dese de cennet cehennem onun elinde
o konunun tek bir yolu var akıl ile düşünsen bile

aynı yere çıkmıyor yollar elindekinin değerini bilmezsen kendin de

bu kitaplar da dahice düşünülmüş
inanç dolu
mutlaka iyi niyetle

cennet de diyor cehennem de
elbetteki asırlık klasik eserler bunlar

ama sadece kendi aklını kendi hayrına kullanırsan öyle
sadece gerçekten yaşıyorsan döngüyü
sadece anlamak için yılların en hüzünlü sonunu

sadece gerçekten ve sadece "haklıysan" şaka kaldırır bir yanı

artık ruhlar kendini aklayamıyor yalanın ardında
ruhlar kalabalığın sessizliğinde cennet cehennem diyemeyen bir tanrının kanatları altında
basit gerçekleri hayatın yazılı olan her şeyin ağırlığı altında
artık insanların tek umudu yardım istemekte
artık yaşamın hiçbir sır dolu kutsal sonu aynı mutlu sonda bulmuyor beni
artık yalvarmak lazım bir şakaya kurban gitmesin diye hırsların akıl yanında yürüyen kalbi kırılmasın diye
kalbi kırılan bir akıl var artık aramızda yılların izini kaybetmiş
geçmişin yükü ne yazık ki ağır ama küçük görünüyor çaresiz

ARAFTA

bir küçücük kitap kadar gerçek yaşananlar
inanmak dışında bir incecik kelebek bile yok aramızda

artık bu evet -
kayıp cennet değil de dante'nin cehennemi

elimdeki sanat kitabı ama sırf küfür
resim değil
insanlar resmini koymuş kafama
biri kitap diye beynimi okuyor
resimlerin suçu yokmuş ki diyorlar

yani ben elimdekine ilim demiyorum zaten
sana niye diyecekmişim
demiyorum

?
insan ya okur bunu
ya cehenneme gider zaten
bir kaç kopyası cehennemde

iki tane şiir okudunuz diye bana sınırsız özgürlükten bahsetmek de nesi acaba
kutsal kitabı okumuş
şiir romantiktir
evet
şiir miyim ben sen bana beyinsiz dedikçe

?
insanın sınırlarını bilmeyen biri sınırlarını çizse eminim bi cehennem olur ortamızda

kutsal kitabı oku şiiri ilim diye de anla
okuma şiir oku kendini tanı

bundan anlam çıkarmış gibi resimlerini zihnime koymuşlar aman ne iyi insanmış derken de "yasak" işte
kim olduğu değil kim olmaması gerektiği söz konusu artık

ben elalemin resimlerinden ders almak zorunda değilim anlamında
sesini duyan da stop tuşu yok diye mutsuz

hiç kimse benim hayatımı cennete yönlendirip
beni zihninin cehenneminde bırakamaz

bu kutsal kitap yine de
içi de zihnim gibi allah zikriyle dolu ve cennet kadar sessiz

ne okusan da zihnindeki ilim allah diyor diye de ilim

ama cehennem ölünce gideceğin yer

aklımdaki romantik romanı şeytan yerine koyup
kendini romanla aklayıp beni ilme kattığını sanma diye


o konu cehennemde sapık.

ZİHNİMDEKİ İLME GÖRE . cehenneme odun olsun
sesini şeytanlar bilsin
yedi cehennemin kapısını çalıp resimlerini bulsun

allah belasını versin.

yok yani bela okuyup okuyup allah yardımcınız olsun demek düello
yok yani senin beynindeki şeytan benim diyip diyip ilim diye tapmak
yok yani küfür edip edip sözünden dönmek



allah belasını versin resimlerinin de zihnimi işgal edenin de şeytanınızın da canı cehenneme demek


zihinmdeki ilim
SEN KİTABI OKUYACAKTIN !

CEHENNEM DE VAR.