Hiçbir şey olmamış gibi devam etmeleri yüzsüzlüklerinden Ve pişkinliklerinden iki kuruşluk ömür biçtiklerimiz, meğer kendi saraçlarımızın altında bizi boğmaya kalkmış.…
Dertleştiğim bir sen vardın Şimdi sen de dertlerimin arasındasın Hani diyor ya bir sair; Umut umut içinde bir yerlerde Ama içimde her yer her yerde Öyle iste... :(((
Senin "işim var" dediğin o dakikalarda, Ben annemin hırkasına sarılıp nefes almaya çalışıyordum. Senin "yoğunum" dediğin o saatlerde, Ben kimsesizliğin ortasında tek başıma boğuluyordum. Şimdi göğsümde iki ayrı yangın, İki ayrı vedanın simsiyah dumanı var. Biri toprağa gömdüğüm çocukluğum, Diğeri uzakta kalan, ben can çekişirken sırtını dönen sen... Annem gitti, dünya bitti sanmıştım; Meğer sen de yokmuşsun, ben sadece geç anlamışım.
Yalnız ona yâr demiştik… Onda bir şey var demiştik O bizi anlar demiştik… Böyleymiş kara yazımız, ey Ey gönül, gene bu gece, kederim geceden yüce… Gel susalım beraberce, böyleymiş kara yazımız, ey
Bir yolu bulunurdu. bir kapı açılırdı. bir şeyler bir şeylere vesile olurdu. ama görmezden geldin. ama yüzünü döndün. bir tutam merhamet yokmuş göğsünde, bildim.
Ağlayamamak, acının azlığından değil; içindeki yangının gözyaşını bile buharlaştıracak kadar sıcak olmasındandır.Annem sen benim yurdummuşsun,Şimdi kendi evimde mülteci gibiyim. :(((
Hayat kötü zamanları bile beraber aşacağını bildigin, sırt sırta verebildiğin insanlarla, seninle oldugu herhangi bir zamana en az senin kadar kıymet verenlerle ve seninle ya da senin için savaşanlarla güzeldir. Gerisi çöp.
Dertleştiğim bir sen vardın
Şimdi sen de dertlerimin arasındasın
Hani diyor ya bir sair;
Umut umut içinde bir yerlerde
Ama içimde her yer her yerde
Öyle iste... :(((
Senin "işim var" dediğin o dakikalarda,
Ben annemin hırkasına sarılıp nefes almaya çalışıyordum.
Senin "yoğunum" dediğin o saatlerde,
Ben kimsesizliğin ortasında tek başıma boğuluyordum.
Şimdi göğsümde iki ayrı yangın,
İki ayrı vedanın simsiyah dumanı var.
Biri toprağa gömdüğüm çocukluğum,
Diğeri uzakta kalan, ben can çekişirken sırtını dönen sen...
Annem gitti, dünya bitti sanmıştım;
Meğer sen de yokmuşsun, ben sadece geç anlamışım.
Yalnız ona yâr demiştik… Onda bir şey var demiştik
O bizi anlar demiştik… Böyleymiş kara yazımız, ey
Ey gönül, gene bu gece, kederim geceden yüce…
Gel susalım beraberce, böyleymiş kara yazımız, ey
Bir yolu bulunurdu. bir kapı açılırdı. bir şeyler bir şeylere vesile olurdu. ama görmezden geldin. ama yüzünü döndün. bir tutam merhamet yokmuş göğsünde, bildim.
Ağlayamamak, acının azlığından değil; içindeki yangının gözyaşını bile buharlaştıracak kadar sıcak olmasındandır.Annem sen benim yurdummuşsun,Şimdi kendi evimde mülteci gibiyim. :(((
Hayat kötü zamanları bile beraber aşacağını bildigin, sırt sırta verebildiğin insanlarla, seninle oldugu herhangi bir zamana en az senin kadar kıymet verenlerle ve seninle ya da senin için savaşanlarla güzeldir. Gerisi çöp.
Bugün hiç tadım tuzum yok, üstelik çok huysuzum….
?si=69gCdzlX9bK8p6bO
Bana ne bahardan yazdan
Bana ne borandan kardan
Yolun sonu görürünüyor
?si=LP54mxjT_x3Wu4KD
Acı, yüreğimden beynime sızar
Bugün de ölmedim anne….
?si=2OtfFcylVC-nflUB
?si=mOgmCPg1XwSYC8p_