Hayat sadece, affetmeyi değil, bazen affedilmeyi beklememeyi de öğretir.
Bir taş duvarın yosun tutmuş yüzeyi, zamanın sessizce yazdığı bir mektuptur.Okumak için bazen o duvara yaslanmak gerekir.
Bir çocuğa hediye verdiğinde hediyeye değil, sana gülümsediği an; koleksiyonun en nadide parçasıdır.
Franz Kafka“Beni üzecek gücü sana verdiğim için kendimden özür dilerim.”
Saklı cümleler, bir aynanın arkasına yazılmış not gibidir; kırıldığında okunur.
İçsel imar planı, suskunlukta yapılan bir restorasyondur.
Acı, kelimelerin reddettiği ama bedenin taşıdığı yüktür.
En büyük yanlış, kendini düzeltmeden başkasına ders vermeye kalkmaktır.
En son içimde susturduğum, gece vardiyasında çalışan bir postacıydı;gönderilmeyen mektupları içime dağıtıyordu.
Hayat hergün, iyi olduğunu düşündüğüninsanlarla, iyiliğini sınar.Kötülüğü erdem eden iyiler tanırsın!İyiliğin süvarisi sanır kendini.Sen kötüsündür, onlar iyi!
Hayat sadece, affetmeyi değil, bazen affedilmeyi beklememeyi de öğretir.
Bir taş duvarın yosun tutmuş yüzeyi, zamanın sessizce yazdığı bir mektuptur.
Okumak için bazen o duvara yaslanmak gerekir.
Bir çocuğa hediye verdiğinde hediyeye değil, sana gülümsediği an; koleksiyonun en nadide parçasıdır.
Franz Kafka
“Beni üzecek gücü sana verdiğim için kendimden özür dilerim.”
Saklı cümleler, bir aynanın arkasına yazılmış not gibidir; kırıldığında okunur.
İçsel imar planı, suskunlukta yapılan bir restorasyondur.
Acı, kelimelerin reddettiği ama bedenin taşıdığı yüktür.
En büyük yanlış, kendini düzeltmeden başkasına ders vermeye kalkmaktır.
En son içimde susturduğum, gece vardiyasında çalışan bir postacıydı;
gönderilmeyen mektupları içime dağıtıyordu.
Hayat hergün, iyi olduğunu düşündüğün
insanlarla, iyiliğini sınar.
Kötülüğü erdem eden iyiler tanırsın!
İyiliğin süvarisi sanır kendini.
Sen kötüsündür, onlar iyi!