Kültür Sanat Edebiyat Şiir

Ask tevaftir. Sevenin sevdiginin etrafinda sorgusuz sualsiz, donmesidir. Ayni galaksilerin donusu, yildizlarin galaksiler etrafinda donusu, dunya gibi gezegenlerin gunes etrafinda donusu, Ayin dunya etrafinda donusu gibi...
Aslinda butun bu donus, masugun etrafinda donmek her seyi bir arada tutar.
Donerken "O" harfi yazarsin. Bir de sifir yazarsin. Hatta arapca da "hu" o demek, yazarsin. Yani kendini sifirlarsin. O' nun etrafinda tevaf edersin.
Maddenin en kucuk yapi tasi atomlarin cekirdeklerinin etrafinda donen electronlardan muzaazam buyuklukteki kainata kadar hersey donerek, tevaf ederek var olur. Tevaf dursa hersey bir anda yok olur.
Hacilarin siyah kabe etrafinda bembeyaz elbisele donmesi galaksilerin gunes gibi beyaz yildizlarinin kara delik etrafinda donmelerinin bir similasyonudur. Adeta yildizlasirlar hacilar. Hatta hacilari kabede ayni ters saat yonunde doner, tipki gunesimiz de Sagittarius a karadeliginin etrafinda diger butun beyaz yildizlarla dondugu gibi
Aslinda ibadetler donmektir. Yani tavafta dongude kâinattaki donguye katilmaktir.
Namaz bir dongu degilde nedir. Her gun bes vakit ayni zaman diliminde 24 saat icinde bir tur atilan bir dongudur. Tavaftir. Insan namazda lailahe illah secdede muhammet haline burunerek Ayin dunyaya tabi olmasi gibi kul da muhammet s.a.v tabi bir sekilde rabbul alemin etrafinda doner. Namaz tavaftir. Yani donmektir. Yani asktir.
Mevlevilerin, semazenlerin seyhlerini merkeze alip donmeleri, yani tavaflari, yani semalari da gunes sistemimizin etrafinda donen dunya ile birlikte diger gezegenlerin similasyonudur.
Oruc ta ayni bir dongudur. Ay takvimine gore 35 senede bir tamamlanan bir dongudur. Oruc ta asktir. Zekatta sene de bir verilen dobgudur. Asktir. Aslinda ibadetler kendini o yuce kudretin huzurunda sifirlayip kainattaki donguye katilmak, entegre olmaktir. Sencornize olmaktir.

Ozaman Ask sorgusuz sualsiz, sevdigini merkeze alip kendini sifirlayip "o illa da o " demek halidir. onun etrafinda tavaf etmek halidir. Bu oyle bir donmek halidirki, iste her seyi doguran bu haldir.

Vallahi bir insanin bu kadar kolay ve korkusuz iftira ve yalan atabilmesi kanimi donduruyor. Yine de Bu dafa sadece sahsima iftira ve yalan atmakla kalmissin. O yuzden seviyene dusmeyecegim. Zira butun antolojiyi degil butun dunyayi iftiralarina inandirsan kac para eder. Seni de beni de en iyi taniyan Allah var.

Hanim efendi ben ne haciyim, ne hocayim. Ben kuranin ilk inen bes ayetin oku emri isiginda rabbini tanimaya calisan, dinini yasamaya calisan, akil baligi olmakla baslayip amel defterini sagdan yada soldan Alana kadar devam eden din gunu yolculugunda gorduklarini duyduklarini yine ayni ayetlerde insana kalemi ogretti ayetinden ogrendigim kalemle gorduklerimi yazan bir yolcuyum.
Ayrica
Kendini okumaya devam etmen güzel. Ben de her okuduğum ayette ve hadiste önce kendimi görüyorum. Ama aynaya bakmak, güneşi inkâr etmeyi gerektirmez. Hakikat, onu söyleyenin kusurlarıyla değer kaybetmez; asıl mesele, hepimizin o hakikate yaklaşma gayretidir.

Ibrahim suresi 1. Ayet
Meali: Elif, Lâm, Râ. Bu (Kur’an, öyle) bir Kitab’dır ki onu sana; insanları Rablerinin izniyle (her türlü kişisel ve toplumsal) karanlıklardan aydınlığa; eşsiz galip ve övgüye layık olan (Allah’)ın yoluna çıkarman için indirdik.{2}
Düşüncelerin değil; şehvetperestliğin, maddeperestliğin, erkek ve kadın pazarlamacılığının, içki, faiz ve tefeciliğin, çıkarcılık yarışının hâkim olduğu, kendilerine dokunulmazlık öngörülen/verilen kişi ve kral tanrıların hâkimiyet kurduğu devirlerin karanlıklarından aydınlığa çıkarmak için yüce Allah, bu Kur’an’ı indirmiştir. Böylece insanlığın asıl aydınlığa geçişi, toplumun nizamı, sosyal düzeni ve adaleti Kur’an’la olmuş ve toplumda ilâhî hâkimiyet de yine Kur’an’la sağlanmıştır. Çünkü Kur’an hayat nizamı, dünya ve âhiret saadeti için gelmiştir.{3} Kur’an hayata rehber oldukça bu aydınlık devam edecektir.

Bir dusunun, kuran gelmemis olsaydi, meydan Talmud kafali, kendinden olmayan her insani hayvan katagorisinde gorup bugun filistinde ve dunyada yaptiklari pislikler ortada olan ya yahudilere kalacakti, ya da hacli seferleri, ve ortacag karanligi ile bilinen hiristiyanlara kalacakti. Ikisinde de insanlik zulumle ve yok olusla karsi karsiya kalacakti.

Kuran insanligi bu karanliklardan aydinliga cikardi. Anneye, kadina, komsuya, yetime, fakir fukaraya hakkini verdi. Kotulukle savas emri verdi. Iyiligi yay emri verdi.
Karanliktan dogru yola aziz ve hamid olan rabbin izniyle.
Allah hidayeti diledigine verir. Verirken aziz ve hamid ismi ile verir. Yani insan aslinda ruhunda azizdir. Vakardir. Minnet duygusu empati duygusu gelismistir. Ama her nasilsa yolunu kaybetmis. Insanin icindeki aziz ve minnet tohumlari aziz ve hamid isminde aciyor. Ve hidayet nasip oluyor. Yani yanlis yolda bile olsa kalender insanlar dogru yola ulasir.
Benim dikkat ettigim yahudilerde munafiklik, ikiyizluluk, cok yaygin. Kalenderlik yok denecek kadar az. O yuzden yahudilerden musluman olanlar cok az. Oysa yahudiler sirk kosmazlar. Islam inancina en yakin yahudi inancidir. Buna ragmen yahudiler aziz ve hamid ismine layik olmadiklari icin hidayete eremiyorlar.
One yandan hiristiyanlar sirk kosmalarina ragmen, hatta putlastirmalarina ragmen hz isayi, onlara daha cok hidayet veriliyor. Cunku iclerinde kalender olanlari cok. Minnet duygusu cok. Ikiyizluluk daha az.
Sonucta aziz davran, minnet duy, empati yap, basini dik tut. Menfaat budalasi olmaki icindeki aziz ve hamid tohumlari aziz ve hamid ismi celillerinde acsin. Ve hidayet bulasin...

Peygamber efendimizin zamaninda, sahabilerin arasina karismak isteyen hadis okusun. Hadisleri rivayet eden ravilerden okurken kendinizi rasulullahin huzurunda, olay anina sahit olurken buluyorsunuz. Onun gulusune, celaline, bakisina, her seye sahit oluyorsunuz. Sahabileri izliyorsun, o ruhu hissediyorsun...
Allah ile konusmak isteyen kuran okusun, resulullah ile yasamak isteyen hadis okusun.
Zaten bir musluman her gun nasil hasbihal etmezki kuran varken Rabbiyle ve nasil yasamazki hadis varken peygamberi ile.

Riyazussalihin, veya tac hadis kitaplarini tavsiye ederim.

Aklin ibadeti dusunmek ve sorgulamaktir. En ilkel zamanlardan beri kuslar yumurtadan cikiyor. Anneler bebek doguruyor. Bebeklerine bembeyaz sut veriyorlar. Delayisi ile bir yumurtadan kus nasil cikiyor. Anneden cocuk nasil cikiyor. Sut nasil oluyor. Sınırlari sorgulamak, sebepleri sorgulamak, capi sorgulamak, capsizlara takilip kalmamak...en capliya yonelmek...
Herseyi yapan o an capliyi aramak.. aklin ibadetidir.
Ustelik Sirf akil Allahi bulmaya yetebilirken Allah peygamberler gondermis kendini tanitmak icin... hemde sutun cikisi, civcivin bebegin olusu gibi hayret uyandiran mucizelerle desteklemis peygamberlerini
Gozun ibadeti baktigini gormeye calismaktir. Varligin icindeki yaraticinin parmak izlerini, ayak izlerini aramaktir.
yahu kil gibi agac kokler taslari delerek asagi dogru buyuyor, tonlarca yuke ragmen agac dallar yukari dogru buyuyor. Bunda bir hikmet var. Demek...

Dilin ibadeti tattigi seyler icin sukretmek, hamd etmek, Tuzlu denizde tuzsuz balik nasil olur. Rabbim sirf biz yiyebilelim diye yapmissin hamd olsun sukurler olsun
Agzin ibadeti anlatmak, gordugunu, tattigini... elin ibadeti vermek..

Sen varya su sen, o gun anne rahmine dusen ortalama 200 milyon embriyodan secilenisin. Hatta o hafta butun dunyada anne rahmlerine dusen tum ebriyolarin içinde yaklasik bir trilyonda bir ihtimalden insanlik alemine secildin. Hele sen bir de nikahsiz beraberlikler gibi bosa akan embriyolari da hesaplarsan ihtimal de buyur. Hele o hafta icinde butun hayvanlar ve insanlar aleminden akan sperm havuzundan insan olarak cikman matamatik dahi yetnez ayri bir lutuf.
Hele bir de, sen anne baba bir aileye geldiysen, hele bir de musluman dindar bir aileye geldiysen, hele bir de serefli bir soy, serefli bir nesil guzel bir ulkede geldiysen, butun bu seni secip secip bu lutuflari veren, seni maymun, balik, domuz, tilki, karga, yilan, essek olarak o hafta dusebilecekken, esrefi mahlukat insan olarak, serefli bir irktan, ilahi nimet musluman olarak, gelmis olmanin hangi sukrunu eda edebilirsin.

O yuzden bize verilen bu hayat cok degerli, onu har vurup Harman savurmamaliyiz. Bu hayati, bir tohum gibi ahiretin tarlasina ekip, cennette ebedilestirmeliyiz.
Beni sece sece yaratan o yuce rabbim butun sukrum, hamdim, niyazim, duam, zikrim, fikrim, istiğfarim, tevbem, kiyamim, rukum, secdem, ibadetim, ovgum, kutsamam, tabi olmam yanliz ve yanliz sanadir.

Kanada da hamsi pisirirken dusundurdukleri ve rabbimin o engin merhameti, lutfu, kullarina karsi sefkati karsisinda icimde hissettigim hayranlik ve minnet..
Soyle ki
Hadi diyelim, Sebzeler meyveler ve otlar tuzsuz toprakta yetisiyor, tuz ekip yiyoruz. Anladik
Tuzsuz Sebzeleri Meyveleri ve otlari yiyen ciftlik hayvanlari da tuzsuz besinlerle besleniyor, onlari da tuzlayip yiyoruz etini, sutunu, yumurtasini onu da Anladik
Ula ufacik hamsi baligi tuptuzlu denizde yetisiyor, istersen her hangi bir balik olsun, tuz dolu denizde yetisiyorlar, ama Allahin kullarina merhametinden, lutfundan sefkatinden, kullari baligi yiyebilsin diye tuzla dolu Denizin tuzu minnacik baligin vucuduna karismiyor. Oysa En buyuk olasilik tuzlu denizde yetisen herseyin tuzlu olmasi, tuzun baligin etine karisiyor olmasi olurdu. Ve o zaman hic kimse tuzlu balik yiyemezdi. Denizin tuzlu suyunu icebiliyormusun?
Iste en olagan olmasi gerekeni, yani baliga denizin tuzunun karismasini kullarina rahmeti merhameti, lutfu, sefkati geregi yuce rabbimiz oldurmuyor. Dokayisi ile Tuz dolu denizden cikan minicik hamsi baligina ustelik tuz ekerek pisirip yiyorsun.
Balik yiyen butun ataistleri Allah bildigi gibi yapsin.
Allaha karsi inancsiz ve sukursuz olan insanlar ne kadar assagilik ve nankor olabiliyor, bir kucuk hamsi yerken bile anlasilabiliyor.
Seftaliyi, armudu, portakali, cennnet hurmasinj, dutu, uzumu, inciri dalinda tam agzimiza layik olmasi icin, sulu tutan, icine agzimiz bal yemis gibi olmasi icin seker katan rabbime tesekkur etmeyip de ne yapacaksin be nankor insan.
Elhamdülillahi hamden taammen sukren kesiren ya hamid ya sekur ya vehhâb ya vedud ya latif ya kerim

Operasyon esmasinda ayiktim. Koldan girdiler. Onlar tedavi ederken ben de dua ettim. Sevdigim beni seven, bana dua eden herkese. Tabiki butun muslumanlara ozellikle dogu turkistan, filistin, iran...
Bir de rabbime dedimki, rabbim su an bu masadayim. Ölumle hayat arasinda o ince cizgideyim. Eger bundan sonraki yasantimda senin yanindaki su anki makamimdan asagi duseceksem beni bu masadan kaldirma. Ama egerki senin yaninda daha yuksege cikacaksam ozaman yasamanin bir manasi var.
Olmekten asla korkmadim. Cunku nereye gitsem orada Allah var. Uzaya cik Allah var, daga cik orda, okyanusun derinliklerine in orda mezara in orda. Yani kalbinde Allah olduktan sonra mekanin neresi oldugu onemli degil. Cehennemde bile olsan cehennem direk gul bahcesine doner. Fitratinda yakmak olan, tek varlik sebebi yakmak olan ates, ibrahimi yakabildimi. Yakamadi. Oyle bir huzurla girdim. Oyle bir huzurla ciktim ameliyattan.
Yogun bakimdayken yanima bir tas parcasi aldim. Ilk gun o tas parcasi ile teyemmum edip gozlerimle namazlari kildim. Daha sonra islak pecete ile kollarimi, ellerimi, yuzumu, ayaklarimi ve basimj sildirerek abdest alip yine gozlerimle namaz kildim.
Cok sukur rabbimin lutfuyla namazimi kacirmadim.
Dr bir ay dinlen dedi ama, bir haftada toparlanirim gibi...
Rabbim arayip soran, hayir dua eden herkesten razi olsun

Bir pazar ayazı sızdı sessizce sol yanıma,
Sıradan bir kış sandım, aldandım dumanına

Oysa içimde bir nehir yavaşça durmaktaydı,
Hayat, incecik bir iplikle duvara vurmaktaydı.

Kader, o gün yollara barikatlar kurdu bir bir,
Şer sandığım engeller, meğer lütufta gizli bir nehir.

Gidilen o son menzilde yol ansızın kesildi,
Ölümün gölgesi, yaşamın ışığıyla ezildi.

Göğsümde patlayan volkan, kolumda bir demir kelepçe,
Rabbim fısıldadı ruha: Dur, dünyaya meyil etme.

Gafil gezen o beden, sığındı şifa kapısına,
Üç kilit vurulmuş meğer, ömrün ana çatısına.

Kurumuş üç nehir yatağı, tıkanmış hayat pınarı,
Dokunmasaydı o gizli el, yıkılacaktı çınarın dalı.

Bugün dursaydın, biterdi hikayen dedi hekimler,
Oysa vakit gelmemiş, yazılacak daha çok kelam var.

Fırtına dindiğinde, dost sesleri yankılandı derinden,
Ama bir seven vardı hiç ayrılmadı yerinden.

Korkuyla bakan o gözler, şefkatle saran o can yoldaşı,
Yeniden doğan bu ömrün, en vefalı baş tacı.

Üç çelik halka şimdi kalbimin yeni kalesi,
Anladım ki her engel, Yaradan’ın koruyan sesi.

Rabbimin mucizesiyle tutundum yeniden hayata,
Şükürler olsun kalbi veren, durduran ve yaşatan Zat'a.


Hikayesi: gecen pazar gogsumde bir yanma oldu. Kollarim, ozellikle sag kolum asiri agirlik kaldirip gecici kol felci olmusum gibi bir hal oldu. Her halde soguk aldim dedim uzandim biraz. Yarim saat sonra azaldi ama agri hala orda ve cok yorgun hissediyordum. Estesi gun pazartesi. Is yerine gidecegim. Agri hala var. Ama is yerine bir turlu gidemiyoruz. Hep bir engeller cikiyor. En son is yerine 5 km kala. Itfahiye, polis yolu kapatmis. Yanimdaki arkadasa, rabbim bugun ise degil, hastaneye gitmemi istiyor galiba. Hadi en yakin hastaneye gidelim, dedim. Ve gittik, acilden girdik. Beni dinleyince hemen bekletmeden aldilar iceri, Normalda en az iki saat beklersin acilde. Kalp krizi icin makina ile falan baktilar dr hanim geldi, sen cok buyuk bir kalp krizi gecirmissin, bugun gelmeseydin ölurdun, dedi. Bir damar %100 baska bir damar %80 kapaliymis, ucuncu damari bilmiyorum. Uc tane stend taktilar. Simdi cok iyiyim. Ev istirahatindayim.
Demekki bazi seyler ters gittiginde aslinda seni korumak icin ters gitmis oluyor. Pazartesi engeller cikmasaydi ise gitseydim bugun hayatta olmazdim. Cunku kalbim cok hasar gormus.
Beni kurtaran sey o gun islerimin ters gitmesi oldu.