Mutlu Gavcar Şiirleri - Şair Mutlu Gavcar

Düşmüştü hayaller bulanık suya
Daha gün doğmadan tel tel
Düşünmek buz bize, dokunmak ayaz.
Hapsolmuştuk kış boyu kör kuyuya
Sararıp solmuştuk güzden evvel.
Acır mı zamanın kirli dişlileri?

-I-
Kara saplandı bulvar, nerede bahar?
Umutlar donuyor bak, azar azar;
Yine de beklemelisin diyorsan,
Beklerim seni mahşere kadar…
(04/02/2007, 19:13)

Şimşekler altında geçerken gençliğim,
Nedir tufandan çektiğim?
Dayanır mı buna dal, budak, can,
Ya, şu biçare insan?
Ruhum yağmur ormanı,
Tel tel ıslanır gözeneklerim.

Parmağımın ucunda sonbaharın busesi,
N’eyleyeyim şerbeti, özümde kar olmazsa!
Aşklar bende kışladı, geçti gönlün hevesi,
N’eyleyeyim sohbeti, dizimde yâr olmazsa!

Zindan ile meydanın kalmadı daha farkı,

Bugün tekrar gittim o son istasyona
Mahzun gözlerle baktı tren.
Anladım, yine getirmemişti
Sevdiğimi meçhule götüren.
Tek tek gösterdim solgun resmini
Herkes uzak, ürkek ve yabancı,

Özlüyorum,
Yağmur bulutlarını.
O bırakırken gözyaşlarını,
Ben de için için ağlıyorum.

Özlüyorum,

Dört dev duvarın girdabında hapisim,
Haykırsam dışarıdan duyulmaz sesim,
Odamı siyaha boyadı, alevden nefesim.
Perişan düştü baharım,
Sevincimi zindan yuttu.

Düşerken buzdan caddede
Kırağı şafağına tutundum.
Tek umudum
Olgun saatler kulesinde
Uğultusu çaresizlik kokan
Koridor donukluğu.

Binlerce yıldır yüzlerce savaş yaptı, milyonlarca cana kıydı, adına insan denilen şu azgın canavar. Son savaş, Ukrayna'da, dünyanın gözü önünde son sürat devam ediyor.

Düşmanın gözü dönmüş, insafı yok. Uçaklar, makineler, silahlar, ölüm kusuyor. Bir türlü doymuyor emdiği kana, aldığı cana. Her dakika katlanarak artıyor kuşatma, saldırı, cinayet, vahşet, zayiat, acı ve yıkımlar. Yazık oluyor onca fidana, çiçeğe, toprağa, insana...

Biz de sıcacık evlerimizde, çayın yanında çekirdek, pasta, patlamış mısır yiyerek, sanki bir aksiyon filmi seyreder gibi izliyoruz savaş sahnelerini ve yorumlarını.

Nice günler, mevsimler geçer. Nice mayıslar, temmuzlar, eylüller, kasımlar... Kaç kez çiçek açar ıhlamurlar, bademler, karanfiller, orkideler, lotuslar… Ve kaç kez yaprağını döker meşe, çınar ve söğütler. Kaç gece uykusuz sabahlarsın. Kaç bardak çay içilir en demlisinden. Kaç kez gözyaşınla yıkanır sabahlar. Sayamazsın.

Kaç şiir/ kaç şarkı dinlersin içli seslerden sabaha kadar. “Gözümde canlanır koskoca mazi/ Sevdiğim nerede, ben neredeyim?/ Suçumuz neydi ki ayrıldık böyle?/ Kaybolmuş benliğim, ben ne haldeyim?/ Gülmeyi unutan yaşlı gözlere/ Mutluluktan haber ver dilek taşı..." şarkısıyla başlarsın güne. Mutluluktan haber versin diye. Sayamazsın.

Sezen Aksu "İki gözüm seneler geçiyor/ Gönül ektiğini biçiyor." der kaç kez. Efkârın iyice birikir, sığmaz içine. Bin sitem edersin talihsiz ömrüne. Kaç kez "Ben Seni Çok Sevdim" şarkısı çalar plakta. Sayamazsın.