Özge Özgen Şiirleri - Şair Özge Özgen

Farz et ki, bir şiirim yüreğinde
Gökyüzüsü olmayan illegal bir yağmur gibi
Ve hangi mısraya düşsem ağlıyorum
Ölümün adı aşk bende
Mavinin adı deniz.
Düşün ki;

Aslında yalnız bir kadınım ben
Unutalı çok oldu gökyüzü beni
Ve mavi denizlerde, ölü balıklar
bulduğum o günden beri
Kendi kimsesizliğim saklar beni

Ben öyle hikâyede anlatıldığı gibi
bir kadın değilim
Begonvillerin kokusunu da bilmem
Yastığımın altına sakladığım
çakıl taşlarım vardır
Deniz kenarından korkarım

Bir dal sigaram kaldı Mira!
İki parmak arası acı
Kalbimi büyüttüm bir sonbahar sabahında
Sığdırdım içinde ne varsa

Şimdi bir yabancının parmak izleri kaldı üstümde

Bak yağmurda çekildi kıyıma
Durusunda beklediğimiz bir akşamı i
zledim gün boyu

Gece uzun,
Ellerimde bir yığın yorgunluk birikti
Eski cümleleri ezberliyorum
Bir kaç yağmur damlası çarpıyor yüzüme.
Şiir yazmıyorum ki
Su içiyorum denizden.

Bir hayli zaman geçti
Yaşlı bir balıkçının ağına takılalı düşlerim
Sonra denizle konuşmaya başladım
Zaman geçti
Gökyüzü olmak istedim.

yüzümde biriken onca hüzne rağmen
hergün ezbere yazdığım şiirlerden bir kalp çizebilseydim eğer
yüreği ağzında ıslanan bir yağmurun altında üşüyen serçe de olurdum elbet
ben, her günbatımında sarılmak istediğim annemden öğrendim
çiçeklerle konuşmayı
sen buna ne dersin bilmem

Bir şiir'lik ömrüm kaldı yanında,
Yaz beni !
Ölmezsem her mısrada,
Aşk değilim ...

Özge Özgen

Ne zamandır ertelediğim
Mektupları yaktım odamda
Geniş omuzlarından geçen dar pencerelerden
baykuşları da uğurladım

Göz kapaklarımda henüz bitmemiş yağmurlardan