Nar Şiiri - Özge Özgen

gözlerimiz gökten ayrılmaz sandınız
güneş de kıskanır sizi, size kalsa
yavruağzı bir bulut çöker ağzınıza
zehirli bir sarmaşık gibi gölgenizde
büyür nehirler
yağdıkça yağarsınız hep aynı mısraya

*

bu bir rüzgâr ve anadan doğma büyümez omzuna doğru
otlarsa hep duvar diplerini kaplar
çözülmez hiçbir zaman sudaki ölümsüz sır
dökülür sıvası ömür dediğin duvarların

*

gömleğine nar damlamış sevgilim
yüzünü şiir ısırmış
gök yutmuş ellerini sanki
hiçbir şey kalmamış sesinden başka
sadece boşluğu doldurmuş alnındaki yazı

*

bir şey olmalı ölmeden önce
bir mucize dokunmalı kalbine
misal, dökülmeli dişlerimiz öpüşmekten
bir yaprağa da olsa kazınmalı adımız
göğe bakmakla avunamayız.