Müzeyyen Şiiri - Özge Özgen

bu sabah kalça kemiğimi de kırdılar, müzeyyen
kan ter içinde çıkmış sol gözüm
sağ elimde lacivert imgeler

bir amcaya selam verdim, müzeyyen
göbek attım müzisyenin birine
yüzü fırt çıktı
fırladı geriye

ve bugün, müzeyyen
dişlerimin üçte biriyle likörlü şampanya içti
kanı bozuk züppeler
beni inlete inlete
şekersiz ciklet çiğnettiler

kusurlu bir kaktüs gibi diz çöktüler önünde
memelerim

öyle geriye dönüp de bana yedi ceddini söyletme, müzeyyen
zaten kalçalarım dört dönüyor aynı
mermerin üstünde
akşama geç kalırsam
söyle o yedi mahallenin tekerleğine

ben buradan içip içip
o kavisli
soy çiçeğine
lafı bir güzel ittireceğim

aklın kalmasın, müzeyyen
senin de bir karın ağrın varsa şayet
buyur buradan ye
kurtlu elmayı

beni azat et, müzeyyen
ant olsun ki, ben yine incele incele
aynı zamanın bel kemiğinden
tekrar geriye döneceğim
aynı mahalleye