insan bazen göğü yarıp içine girmek ister
gölgede bir kuş uzar sonra
bu yara kimden
o yara kimden bilmezsin yine
sabah saatlerinde başlayan yağmur
akşama doğru kopan fırtınayı hatırlatır da hep
akıl almaz üsluplar dökülür caddelerden
cenaze evlerine
üst üste istiflenmiş memelerimizden
bahsederler en çok
dolgun dudaklarımız, ince gövdemizden de konuşurlar o biçim
sonra saçlarımızda kum beyazları çoğalıp
nar gibi kızarır içimizdeki ateşte
yağmurlu akşamlar da bilir
insan bazen
denize döker içini
beyoğlunda o eski antikacıda serilir yerlere bir kurşun gibi
“mona roza'nın kırmızı memeleri"
ve perdedeki kan izleri…
Özge Özgen
Kayıt Tarihi : 23.04.2020 23:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Başarılarınızın devamını diliyorum
TÜM YORUMLAR (3)