Melankoli Ve Nar Şiiri - Ünal Serhat Yor ...

Sallandı aniden, hırpalanmış o kurumuş ağaç dalı.
Ve sarsıldı içimde, titreyen o tekinsiz mavi çizgi,
Sanki bir kadifeyle örtüldü ruhun o en yaralı,
En dipsiz köşesi; oraya çöktü ebedi bir sevgi.

Yüreğim ki bir kadavra odası; hem dehliz kadar dar,
Sen, ey uzaklardaki o meçhul ve kutsal canavar!
Mesafeler kusuyor seni bana, her nefeste çaresiz,
Çünkü gölgenin, eti kemiği delen bir yakınlığı var.

Hücremde saklayıp büyüttüğüm o zehirli hafıza.
Bir taneydi oysa başta, bir fahişenin gözyaşı kadar,
Şimdi binlerce yakut damlıyor bu çıldırtan yaza;
Sevmek bir cinayetti evet, şimdi bin tane katili var!

Sanki göğsümde atan o kanlı, o ihtiyar saat gibi.
Bir taneydi oysa başlangıçta, o masum dindarlıklar,
Şimdi bin parçaya bölündü ruhumun en derin dibi;
Sevgiydi sığındığım, şimdi bin tane cehennemim var.