Bir çiçek niye solar
Gonca iken göstermeden yüzünü
Neden daha bir kelebek
Ebrulî, hercaî,
Sarı, mor, mavi kanatlarla
Hiç konmamışken üstüne?
Bir bakışlar ki gönül gözler içine
Sitâre sözden girer sonsuz âhenkler içine
Gözlerinde devrimler, saat çiçekleri
Gün batımına yürütenler elmas küreleri
Küçük böceklere koydular güneşi
Ölgün güneşi, durgun güneşi
Küçük böcekler
Yüzyıllar boyu
Taşıdılar mor kayalara
Dalgın meltemler üstünde
Hayatım, el aman, göz aman
Ne bereket mi sezinler ne düzme canları
“Bir yalın gün üfürüğü” de
Yeter
Bırak karıncaları!
Geçiniz gül be gül gülüşler üstüne
Bu en zayıf köstek
Köstebek saatler üstüne
Bir sürekli duruş sağrısı
Sayrı saydam saygı üstüne
Tam da bugün
Karşıma
Bir gülen yüz çıktı
Gülen bir yüz
Karşıma
Bir yüz
Günaydın tatlı sabah kargaları
İnatçı sesleri ilk gençliğin
Temellere inen
Doğan günün kökenine
Ve daha birçok şeye
İstek ve saygıya
Çağımı verin bana çağımı,
Bağışlayın kutsal yalnızlığımı
Bir eski top gibi
Yırtık,
Atılmış…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!