Bakın artık sonuna geldim
Sorun neydi bilmeden
Herkes yaşadı
Bir ben
Yaşam nedir bilmeden...
Bu anılar bir hiç
Bitmeyecek
Başlangıç noktasında
Bir senfonik susuş
Ve hürmetleri yeryüzünün
Bu anıları
Sorular, sorular…
Sorular yok artık
Çünkü
Cevapları kalmadı
Sorular, sorular,
Soruların…
Hayatı yaşadık
Hayat basitti
Açtı göz
Kapadı göz
Ve en sonunda işte
Bitti söz
İstemezdim
Yine önüme getirdiniz
Tüm güneş anılarımı
Yerkürenin en eski ucundan
Şu zavallı odama
Bir an, bir tanış
Tanrıkuş dağına usul usul
Bir yeni iklim tırmandı
Ve oradaki son yaprak
Acı yeşilden kuru sarıya
Ömrünü tamamladı...
En içkin bir tutkuyu silker gibi
Ve hiiç umursanmadan
Bir zaman aşımında inmek Kopenhavn’a
Ve mevsimsiz bir güneşi
Sürükler gibi
O günler eskide eskiden öte
Kadıköy’den Moda’ ya
Tenteli tramvaylarda hâlâ
Tangolar vardı
Ilık ve serin yaz poyrazları
Üç dakikalık bir danstan
Yine bir tutsak duruşu
Bahar çalgılarının ardına
Yosunlu zaman örtüleri
Ve geveze bir güneş gibi
Dikildi geldi




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!