Tüm kafiyesiz, tüm gerçek dolu
Ak köpüklerle yaşantımı
Yitirmek istiyorum ufukta,
Uzak, kara ufukta...
Karanlıklar ortası aydınlıkta
İçim yanıyor, dönüyor
Burgu burgu kahırlar
İçim vermiyor elini
Rahatım
Yok
Durum durağım
Söylenecek sözüm kalmadı
Sesimi duymadınız
Sessizliğimi dinleyin
Belki anlarsınız...
Ağaçlarda bulgular vardı
Ve sözler yerlerde
Acı, sarı, kayıp
Ve durur gibi:
Sözler kanardı
Kanser*
Yengeç
Dönence**
Dünyayı almış başına
Sen hasta
Sen sayrı
Bu yalnız defteri kapat artık
Neye yaradı sözlerin
Şu küçük serçeyi bile
Anlatamadın sen hiç kimseye…
Karga büken dibine kurulu
Ol karga derneği
Vay şır rak kıs
Raksın ivmesi döner kargın olur
Kargı karar kalbine
Ol şurişin* kargışı**
“...Kara kanatlı gece
Karanlık, derin göğsüne Erebus’un.
Bir yumurta bıraktı, mevsimler geçti
Ve Sevgi doğdu birdenbire, özlenen
Parıldayan altın kanatlı sevgi ..”
Aristophanes.
Kimseye göstermeden tek bir senmişsin gibi
cücük mü ne
Bekleyeceksin
Varmış gibi
Sorgular boyu
Küçülen
Kesin ilişkiler, kesin
İlişiğinizi kesin
Kes
Bu kez
İlintisiz ilişikte
Keskin




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!