Ben Barakanga*
Sekizinci (∞) dönüşte
Bellis perennis**
Susmak zamanı:
Son yudum
Barrakudanın buzlu Burgerleri
İnsan düğümler
Ger sorun dönenceyse
Etleç sezgiler
Aslında iki yok
Bir evde
Sana nasıl ulaşabilirim ki
Sen başka iklimler içindesin güzelim
Başka gökler altında
Yıldızları değişik
İstanbul’u bir başka türlü tanıdımdı
Kışları vardı rüyalar boyu
Ve akşam olunca Bebek’ten
Ağır ağır dönen
Yorgun karlar dolu tramvayları
Bize yine sonları saymak kaldı
Başlangıçta ne bir eksik, ne bir fazla
Seslerle gülüşlerle eylemler
İlkönce onlar çekildi gitti
Bir anılar iskeleti getirdi sonra güz
Ba Ba
Bağırmak isterim ki bebek
Eski tenhada
Sana değen kimliğime adetâ
Ki uzak ve suskun bir Yıldırak altında
Elleri, eski,
Ben aslında dostlarım,
Hayatı anlamadım
Bir çiçekler dansı mı?
Kokular tılsımı
Tenler ürperten ılık rüzgârlar
Adalara karşı
Beşe dört üçe iki bire sıfır sonsuzluk
Sonsuzluk yendi bizi
Denkleme denk düşmede öngörüler
Varsayımlar yedi bizi...
Sana sonra söylerim,
Bir insan gördüğümü
Kasları gözlerinden akan
Lif lif, çile çile,
Döne döve, döve döne
Demetlerle kasları
Görüyorum geldiğini uçar gibi
Dönen rüyalardan
Görüyorum işte
Bir mavi kelebek gibi buradasın
Benim, sensin, var isen işte varsın!




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!