Zihnim, zihninde hayalde,
Naçar bir şarkıdan duyulan.
Elbet bir gün buluşuruz,
Elden kayan hatıralarda katran katran,
Perişan kalbime girdiğinden beri destursuz.
Yakıcı gizli yaraların bensem,
İzi kalan anılar çukurunda;
Ateşim hiç sönmese de yüksünmem,
Her şeye geç kalmışlığım yolunda.
Aşk, gözlerini kaybetmekmiş oysa;
Yanaklarımdan aşağı bir yaş iniyor,
Ağır adımlarla yürüyorum dar sokaklarda.
Gönlümde hüzün, aklımda onlarca soru;
Kara bulutlar parçalanıyor her bir adımda.
Bir bardak çayla, kursağıma takılır yüzün,
Sana bir haberim var;
Papatyalar açmış.
Söylemek için çırpındığım,
Bir seviyorumu yaprağına sığdıramamış.
Sevgim şımarık küçük bir kız çocuğu gibi;
Kaçtığın her yüz, bin bir dert taşır, bil;
Nemli gözlerine nakşolur, sanki.
Kimden ne beklersin? Kendindir fail;
Aşkı, sevgiyi yakar ateş, sanki.
Gölgenle yüzleşip zincirden çözsen,
İçim hasret ile tutuşmuş, yanıyor.
Ateşi peşin sıra gelmez mi sandın?
Sevdan kör düğüm olmuş, izler doluyor.
Hicran senle, bu efkâr dinmez mi sandın?
Gözümde ışıklar, yıldızlar misali,
Sen diye sayıklayan bir yürek,
Sarı mavi düşlerimde gözlerine takıldı.
Sevmek yoktu aslında aklımda,
O boncuk gözlerin olmasaydı.
Sevdanın rengi o gülüşün,
Yeter gönül, dert biter mi sanırsın?
Kalpten başka gurbet harmanın mı var?
Ne sevda kaldı, ne vefa... Yalnızsın.
Gözyaşından gayrı dermanın mı var?
Yel eserken serin dağlar başında,
Demediler mi sana şaşkın ördek,
“Ben sende gizliyim” diye?
Sen beni uzak şehirlerin
Kül rengi akşamlarında ararken,
Ben nabzının en tenha yerinde beklerim.
Demediler mi sana?
Yıllar çok garip bir telaş içinde,
Çıkmaz sokaklardan geçerken hayat,
Mazi ağlamaya başlar içimde,
Tüm ağaçlar yaprak dökerken hayat.
Ardından bir bir uçup giden kuşlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!