Eylül, bir sarı yeşil mevsim.
Belki de son hikâyenin hasat vakti.
Unutulan yorgun insanlar,
Bir fısıltı gibi yapraklarla gitti.
Bir şarkının sözlerine gizlendi,
Ey sevgili,
Bir düşümüz vardı seninle:
Sarmaşıklı bir ev,
Hem de bahçeli.
Bir ressamın tuvaline çizdiği
Bütün çiçekler güzeldi,
Gün olur teslim olurum,
Kan ter içindeki düşlerime.
Seni sevmek, yalnızlığı göze almakmış,
Hak edilmemiş yenilgilerime.
Biliyorum ki, ismimi unuttuğun an,
Ey sevgili,
Sesini duyunca,
Özlemin çöker içime.
Boğazım düğümlenir,
Kanadım kırılır.
İki hecelik özlem,
Umuda yolculuğum var,
Ey sevgili,
Yaramı sarar mısın?
Kimsesiz, nefessiz, sensizim.
Gönlümün sol yarısı,
Sırılsıklamım, farkında mısın?
Gülüşün yağsın üstüme, istedim,
Sol yanımın ilacı,
Candan öte sevdim.
Varlığınla vardım sanki,
Yokluğun zehirden de acı.
Öyle derin ki özlemin,
Gurbet içinde gurbetteyim.
Saat saat biçiyor,
Vuslatı, hasret dilim dilim.
Yokluğun cehennem,
Yine sevmenin yalnızlığı içindeyim.
Koyamadım aşkı kalbine.
Ömür denen durakta,
Bitmesin istedim, bir günden diğer bir güne.
Dinlediğim her şarkıda,
Ey sevgili,
Bir düşümüz vardı seninle:
Sarmaşıklı bir ev,
Hem de bahçeli.
Taze ekmek kokusu sarmış bedenimizi,
Ve limon çiçekleri.
Ey sevgili,
Bir düşümüz vardı seninle.
Ben şiir okurken gözlerine,
Akşamları yıldızlar altında,
Bardakta çayımız,
Sofrada aşkımız.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!