Aşk dediğimiz şey,
Derin bir şey,
Çok garip bir şey;
Kırık kanatlarla uçmak gibi bir şey.
Bir kokuda, bir dokunuşta,
Kıyıda köşede kalmış,
Anılar düşer kirpiğimden.
Bir türlü kurtulamam,
Bu duygunun pençesinden.
Hep seni düşünürüm;
Bir damla gözyaşı süzülse gece,
İsmimle yanar kalp; kurtulamazsın.
Upuzun susup çekilsen gizlice,
Aşk benden sorulur; kurtulamazsın.
Göz göze geldiğin her yabancıda,
Sevgi bir çiçek açar;
İnsanda sevda olur.
Bu aşkın hikâyesi,
Yanana merhem olur.
Vuslat uğruna, ya Rab,
Gözlerine bakmadan edemediğime,
Şimdi gönül ağrısı desem…
Dayanılır gibi bir şey değil bu,
Nasıl anlatsam, nerelere gitsem?
Gün olur da bir gün,
Gönlüm düşmüş bir ceylana,
İçim erir, aşk biterse...
Yerle bir olur insana,
Bahtı kara, aşk biterse.
Giden dönmez, dem tutulmaz,
Etten bir duvar,
Elim açıp, dilimde dua oldun yârim.
Acı bir sesle bir aleve düştü,
Tir tir titreyen bedenim.
Bitmek bilmeyen savruluşumla,
Bu aşk illeti kör eder gözünü;
Faili belli bir cinayettir.
Ayağın sürçer, kalbin tekler;
Hayal kırıklığı hep peşindedir.
İç çekerek beklediğin eski,
Yüzünü görmediğim her gün haram,
Tutsağım gözlere, tek bana baksın.
Sensiz ıssız çöl olur, biter yaşam,
Avuçlarımda en büyük duamsın.
Sesin, kulaklarıma "sen" der her an.
Bir tek sende güldü ömrüm, yâr;
Aşkından bir zerre ver yeter.
Sen varsan dünyada hayat var.
Aşkından bir zerre ver yeter.
Karanlık bastı gönül gece,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!