Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖRMEMEK
En sevdiğiniz birini yitirdiniz mi bu hayatta
Bir daha görüşmemek üzere
Bir türkünün içinde
Ya da rüyaların en derin yerinde

GÖRMEYİNCE
Meğer kor ateşmiş özlemin yanı,
Göremeyince gözler beklediği yâri,
Bir sessiz boşluk çöker yüreğin bağına,
Ve hasret söyler dilin diyemediğini...

GÖZLER SAKLAMAZ
Her yara sahibini gözünden tanır.
Sessizliğin içinde fısıldar adını,
Kalbinin derinliklerinde sakladığı acıyı,
Ve kimseye söylemediğin hüzünleri…

GÖRÜLMEYEN YORGUNLUK
Bakışlarındaki yorgunluğu görmeyen,
İçinde kopan kıyameti nasıl duysun?
Suskunluğun bile bağırdığı bir şehirde,
Kelimeler kendi yolunu kaybeder sessizce.

GÖRÜNMEYEN YANIM
Meğer insan içinde saklarmış derdini,
Gülüşüne sarıp susarmış sesini.
Kimseler bilmezmiş yüreğindekini,
Geceye bırakırmış hüznünü.

GÖRÜNMEYEN YANIM
Meğer insan içinde saklarmış derdini,
Gülüşüne sarıp susarmış sesini.
Kimseler bilmezmiş yüreğindekini,
Geceye bırakırmış hüznünü.

GÖRÜNMEYEN YARALAR
Sessizliğe bakıp da
Hiçbir şey yok mu dersin?
İçten içe kırılanı
Bir gülüşle mi silersin?

GÖRÜNMEYEN YÜK
Kimse muradınca yürümüyor ömrü;
Her gönülde saklı bir sızı var.
Gülüşler, perde olur;
İçte dinmeyen bir yankı var.

GÖZDEN IRAK
Nazlı yardan haber salınmaz
Yolları içten bitmez hüzün
Allı turnalar görünmez
Yel olsa yardan esmez

GÖZDEN ÖNCE
Bazı bakışlar
gecenin yönünü değiştirir;
gözler susar,
sessizlik dile gelir.