Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GAMZELERİNDE AÇAN BAHAR
Gamzelerinde tomurcuklar açılmış,
Bahar misali…
Bakışın dokunduğu her yer yeşile durmuş,
Kış bile utanıp geri çekilmiş sessizce.

GARİP DÜNYA
Ne garip bir dünya bu,
gülüşler bile ödünç sanki insana,
her gülüş biraz eksik,
her sevinç yarım kalmış.

GARİP HAN
Dedim: Bu dünya ne garip bir handır;
Zalime saray, mazluma zindandır.

“Sabret,” dediler, “imtihandır.”
İmtihan hep yoksula mı yazılır?

GAZEL
Edremit bakar Van’a, ben bakarım yâre cân,
Göl sükût eylerken dilim eder seni beyân.

Çıkalım Seyirtepe’ye, akşam ola reh-nümâ,
Sen Van’ı seyret ey dilber, ben seni doyunca cân.

GAZZELİYİM BEN
Bilmem farkında mısınız
Ben dün öldüm
Bugün de ölüyorum
Yarın da öleceğim

GAZZE'NİN ÇOCUKLARI
Gazze'nin üstünde ağır bir duman yükselir,
Bir çocuk enkazlarda annesinin sesini arar.
Oyuncak olması gereken küçücük ellerinde,
Korku büyür, açlık büyür, umut sessiz ağlar.

GECE ADINI SAKLAR
Usul usul bakma bana, sevgili;
Henüz dinmedi içimde yollar.
Bir sesin değse geceme,
Göğün sessizliği bile incelir.
Usul usul bakma bana.

GECE BİTER
Güller yine usanmıyor,
Penceremde ay üşüyor.
Rüzgâr, kırık dalları okşuyor.
Gece biter, umut bitmiyor.

GECEDEN
Ey gecelere sığmayan yalnızlığım,
Durup dururken dolan gözlerim,
Sessizliğe gömülen haykırışlarım…
Gözlerimde eksilen ışıklar var,
Avuçlarımda eriyip giden zaman.

GECEDEN KALAN
Gecenin siyahı soldu düşlerimizden,
Bir sızı süzüldü eski günlerden.
Örttük yaralarımızı sessizce,
Çay soğudu, yarım kaldı hikâyemiz.