Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖNÜL SÖZÜM
Gönlüm düştü sevdanın izlerine,
Sığmaz oldu içim bu sese.
Bir haber sal sevdiğimin yoluna,
Kâtip, gönül sözümü yâre yaz.

GÖNÜL SUSAR
Bazen gönül susar, sözüne varmaz,
İçinde bir türkü usulca kalır.
Her derdi herkese açmak ne gerek,
Gönülden anlayan hâlini bilir.

GÖNÜL TELİME
Seher kokar yüzün, gül dalı gibi,
Ay vurur saçının her teline,
Bir bakışın yeter gönül derdime,
Seni sevmiş gönlüm, neyleyim yârım?

GÖNÜL TEZGÂHI
Bir şiir dokursun gönül tezgâhında,
Ahın düğümlenir kaderin bağında.
Sessizlik eğrilir ince ilmeklere,
Sevda filizlenir kalbin bağında.

GÖNÜL YOLU
Gönülden gönüle bir yol uzanır,
Elimi tut, aşalım dağları.
Sevdamız içimizde sessizce büyür,
Seninle güzeldir gönül yolları.

GÖNÜL YOLU
Gönülden gönüle bir yol uzanır,
Elimi tut, aşalım dağları.
Sevdamız içimizde sessizce büyür,
Seninle güzeldir gönül yolları.

GÖNÜL YÜKÜ
Bulut çökmüş dağlara,
Sis dolanır yaylalarda.
Dağ mı ağır, gönül mü?
Yük büyür de içimizde.

GÖNÜL ZİYANI
Şifa olmayan yerde,
Yarayı serme ortalığa, gönül incinirsin…
Her yüz gülen dost değildir,
Her dinleyen sırdaş sanma, eksilirsin.

GÖREMEDİĞİM YERDE
Meğer insanın yüreği ne derin sızlarmış,
Baktığı yerde yokluğuna rastlayınca.
Bir sessizlik büyürmüş içinin kıyısında,
Saklarmış gözyaşını gecenin derinliğinde.

GÖRMEDİN
İçimde bir düğümle sustum,
Sorsan, dilim çözülecekti.
Yorulmuştum, omzuna yaslansaydım
İçimde birikenler dinecekti.