Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GEÇİP GİDENLER
Dünya bir revzen, ben bir seyran gözü,
Her gelen baktı geçti, bir âh bıraktı özü.
Kimi gül yüzlü bir yâr gibi uğradı,
Kimi hazan rüzgârıydı, savurdu sözü.

GEÇİT
Sessiz açtım gözlerimi,
Dar yollarda büyüdüm ben.
Umudumu sakladım hep,
Geçit ver, dağlar bana.

GEÇ KALAN BAHAR
Mevsimleri usulca dönüşüne saydım,
Rüzgâr adını yapraklara fısıldadı.
Her gün umut ektim kuruyan dala,
Sessizce dallarda çiçeklendi bahar.

GEÇ KALAN HATIRAN
Aradan uzun zaman geçti, ne aradın ne sordun,
Bir gölge gibi içimden sessizce kovuldun.
Adını andığım her an biraz daha eksildim,
Sen giderken ben kendime bile yabancı oldum.

GEÇ KALAN SÖZLER
Yüreğinizde açan sevgileri sakladınız,
Yarınlar hiç tükenmeyecek sanarak.
Oysa ömür, ince bir yağmurdu bazen,
Avuçlarınızdan sessizce kayarak.

GEÇ KALDIK
Ömrü verdik, yol aldık yıllarla,
Bir gülüşe bin hüzün sığdırdık.
Sermayemiz ömür, gönlümüz yorgun,
En güzel günleri sessiz geçirdik.

GEÇ KALDIM
Seni sevdikçe kendimden eksildim,
Geceler uzadı, içime çöktü.
Adını sakladım akşamlarda,
Zaman geçti, sen içimde kaldın.

GEÇ KALMIŞ BİR KARŞILAŞMA
Ansızın kesişti yolları iki yabancının,
Oysa bir zamanlar aynı kalpte atan,
Aynı sokakta durdu zaman bir an,
Gözler konuştu, diller yorgun.

GEÇMEDİ YAR
Geçmedi yar sözümüz,
Ne zamana ne kadere…
Bir düğüm gibi bağlandı,
Çözülmeyen gecelere.

GEÇMEYEN ZAMAN
Burda umutlar yeşermiyor,
Rüzgâr bile esmiyor,
Geceler ışık vermiyor,
Geçmiyor, günler geçmiyor.